บทที่ 400 ทุกคนเขียนจดหมายถึงครอบครัว

นับเวลาดู เจ้ากับเหอเซี่ยงเป่ยไม่ได้พบกันมากว่าครึ่งปีแล้ว ตอนที่เขาจากหมู่บ้านม่ายเหอไป รุ่ยยังไม่ครบเดือน ตอนนี้เด็กคลานได้แล้ว ยังไม่รู้เลยว่าพ่อหน้าตาเป็นอย่างไร

โดยไม่ต้องรอให้ซูอวิ๋นหว่านสั่ง แม่นมอู๋ก็เดินเข้ามาข้างหน้าทันที ยัดถุงเงินที่อวบอ้วนใส่มือข

บทที่ 401 จะให้ข้าไปอ่านที่บ้านคุณไหม?

หลี่ฮุยทำหน้าลำบากใจ: "ผม...ผมอ่านหนังสือไม่ออก จะอ่านยังไงล่ะ"

จ้าวซื่อคิดแต่จะอ่านเนื้อหาในจดหมาย จนลืมเรื่องนี้ไป

สายตาของทั้งคู่จึงกลับมาจับจ้องที่ผู้ใหญ่บ้านอีกครั้ง ในหมู่บ้านม่ายเหอตอนนี้มีแค่ผู้ใหญ่บ้านคนเดียวที่อ่านหนังสือออก คาดว่าทุกคนคงต้องเข้าแ

บทที่ 402 อ่านจดหมาย

คำพูดของผู้ใหญ่บ้านทำให้สถานการณ์ที่น่าอึดอัดผ่านพ้นไป ชาวบ้านก็รู้กาลเทศะ พากันเก็บความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของตนไว้

ผู้ใหญ่บ้านกระแอมไอ แล้วเริ่มอ่านจดหมายของเหอเซียงอิ๋นให้ทุกคนฟัง

เหอเซียงอิ๋นถามไถ่สารทุกข์สุขดิบผู้ใหญ่ในครอบครัวก่อน จากนั้นก็รายงานความปลอดภัยให้ครอบครัวทราบ