บทที่ 392 แย่งงานแม่ครัวไปเสียหมด

ในความคิดของคุณย่าซู คนเราตราบใดที่ยังเคลื่อนไหวได้ก็ต้องทำงาน แม้แก่แล้วก็ไม่ควรอยู่บ้านกินข้าวฟรี

"อวิ๋นหว่าน เจ้าได้พบพ่อแม่แท้ๆ แล้ว ทั้งยังเป็นองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ การที่พาย่าแก่ๆ คนนี้มาเมืองหลวงก็แสดงความกตัญญูมากแล้ว ย่าไม่อยากเป็นภาระของเจ้า อยู่ที่นี่กิ

บทที่ 393 ข้าน้อยจะจัดการทันที

วันรุ่งขึ้น!

ขันทีตง ร้องเสียงยาว "เลิกประชุม!"

ซ่างซูสวี่ค้อมคำนับฮองเต้พร้อมขุนนางคนอื่น แล้วรีบเดินออกจากท้องพระโรง เกือบจะวิ่งด้วยซ้ำ

ฮองเต้เพิ่งลุกขึ้นยืน เตรียมจะออกไป ก็เห็นซ่างซูสวี่เดินนำหน้าขุนนางทั้งหมด ความเร็วนั้นเรียกได้ว่าก้าวเร็วราวกับบิน

ฮองเต้สง

บทที่ 394 ทุบเจ้าวันละแปดครั้ง

เห็นเหอเยว่เยว่พูดจาเฉียบขาด เทียบกับความขลาดกลัวตอนพบกันครั้งแรก เป็นความแตกต่างที่ชัดเจน

เหอเยว่เยว่เช่นนี้ ซูอวิ๋นหว่านชอบจากใจจริง

มาถึงเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้มีอำนาจเช่นนี้ ไม่อาจอ่อนแอเกินไป มิฉะนั้นแม้แต่ตายอย่างไรก็ไม่รู้

ตอนนี้ทั้งสองคนมีความเข้าใจร่วมก