บทที่ 362 นี่แหละแม่แท้ๆ ของนาง

เมื่อเห็นว่าฮองเฮาจริงจัง กุ้ยเฟยเสวี่ยก็ร้องเสียงแหลม: "หม่อมข้าต้องพบฮองเต้ ฮองเฮาใช้อำนาจกลั่นแกล้งหม่อมข้า หม่อมข้าต้องขอให้ฮองเต้ให้ความเป็นธรรม..."

คนที่ฮองเฮาพามาย่อมฟังคำสั่งนางเพียงผู้เดียว ไม่ว่ากุ้ยเฟยเสวี่ยจะร้องตะโกนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์

หลังจากกุ้ยเฟย

บทที่ 363 นำของเหล่านี้ไป ตามข้าไปตำหนักหนังสือ

กุ้ยเฟยเสวี่ยมีธนบัตรในมือถึงห้าหมื่นกว่าตำลึง

ต้องรู้ว่า เบี้ยหวัดรายเดือนของสนมในวังหลังล้วนมีจำนวนแน่นอน กุ้ยเฟยเสวี่ยมีตำแหน่งรองจากฮองเฮา ได้รับเบี้ยหวัดเดือนละสองร้อยตำลึง

สองร้อยตำลึง ปกติให้รางวัลคนรับใช้ยังไม่พอ โดยทั่วไปต้องพึ่งตระกูลเดิมช

บทที่ 364 เสวี่ยคังผิงหนีไปแล้ว

ฮองเฮาสั่งให้คนเดินไปตำหนักหนังสือต่อ ตอนเดินผ่านข้างองค์ชายสาม ตบไหล่พระองค์เบาๆ

"ความดีของเจ้า เสด็จพ่อของเจ้าเห็นแล้ว อย่าได้มีภาระในใจมากนัก"

องค์ชายสามไม่มีปฏิกิริยา ยังคงยืนนิ่งหน้าซีดเผือดอยู่ที่เดิม

ฮองเฮาถอนหายใจอาลัย พาคนจากไป

เด็กเป็นเด็กดี น่าเสียดายท