บทที่ 360 จวิ้นจู่แห่งซีฉิน

หลังจากฮองเฮาทรงเข้าพระทัยทุกอย่างเกี่ยวกับมิติแล้ว ในพระเนตรไม่มีความโลภแม้แต่น้อย มีแต่ความยินดีต่อธิดา

"ไม่คิดว่า หยกห้อยเม็ดนี้จะนำพรหมลิขิตยิ่งใหญ่มาให้อวิ๋นหว่าน"

ซูอวิ๋นหว่านเห็นด้วย "เจ้าค่ะ มิติในหยกห้อยนี้เป็นพรหมลิขิตที่ยิ่งใหญ่จริงๆ"

พูดถึงหยกห้อยนี้ ความ

บทที่ 361 จับกุ้ยเฟยเสวี่ยมาให้หม่อมข้า

เมื่อถึงเวลานั้น ก็จะเป็นไปตามที่ฮองเฮาได้พูดไว้ หลังจากถูกจับได้ นางคงไม่อยากให้ฮองเต้ถูกซีฉินข่มขู่ จึงต้องหาทางจบชีวิตตัวเอง

หากเป็นเช่นนั้นจริง ซูอวิ๋นหว่านไม่กล้าคิดเลยว่า ตอนนี้ฮองเฮาอาจกลายเป็นศพเย็นเฉียบไปแล้ว...

ฮองเฮาไม่รู้ว่าลูกสาวกำลังหวาดหวั่น

บทที่ 362 นี่แหละแม่แท้ๆ ของนาง

เมื่อเห็นว่าฮองเฮาจริงจัง กุ้ยเฟยเสวี่ยก็ร้องเสียงแหลม: "หม่อมข้าต้องพบฮองเต้ ฮองเฮาใช้อำนาจกลั่นแกล้งหม่อมข้า หม่อมข้าต้องขอให้ฮองเต้ให้ความเป็นธรรม..."

คนที่ฮองเฮาพามาย่อมฟังคำสั่งนางเพียงผู้เดียว ไม่ว่ากุ้ยเฟยเสวี่ยจะร้องตะโกนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์

หลังจากกุ้ยเฟย