บทที่ 339 ข้าน้อยจะไม่คิดมากอีก

ซูอวิ๋นหว่านเห็นว่าโจวอิ๋งเสวี่ยตื่นเต้น จึงตบหลังมือนางเบาๆ ปลอบเสียงนุ่ม "ไม่เป็นไร อย่าตื่นเต้น"

พูดจบ นางจึงค่อยๆเลิกม่านรถขึ้นมุมหนึ่ง พูดออกไปว่า "ข้ารู้แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้"

"ข้าน้อยรับทราบ" ตอบรับแล้ว ฮั่วอวิ๋นถิงก็ไม่ได้จากไปทันที แต่เดินไปยืนห่างออกไปหน่อย

บทที่ 340 ซีฉินล่มสลายอย่างสิ้นเชิง

วันนี้นางใช้น้ำพุวิญญาณช่วยชีวิตคนไปหลายคน ซูอวิ๋นหว่านจึงอยากดูว่าที่สวนผลไม้มีต้นไม้พันธุ์ใหม่ขึ้นมาหรือไม่

พอได้เห็น ซูอวิ๋นหว่านก็ตกตะลึง

วันนี้นางใช้น้ำพุวิญญาณช่วยคนแค่ไม่กี่คน แต่ต้นไม้ตรงนั้นดูด้วยตาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหลายร้อยต้น

หลังจากตกใจ คนแรกที่ซู

บทที่ 341 เดินทางถึงเมืองหลวงอย่างราบรื่น

หลังจากเส้นทางโล่ง ซ่างซูสวี่ก็สั่งให้ขบวนออกเดินทางทันที โดยจะพักค้างคืนที่เมืองจางโจวก่อนเดินทางต่อ

จางเจี้ยนนำเจ้าหน้าที่ไปจัดการกับผู้เสียชีวิต

ที่จริงแล้ว เหตุผลหลักที่ซ่างซูสวี่ต้องการพักที่เมืองจางโจวหนึ่งคืนก็เพื่อจัดการกับครอบครัวของเฉียวหย่ง

จ