บทที่ 337 การชดเชยแบบนี้ได้ไหม?

พอพูดถึงเรื่องนี้ แววตาของโจวอิ๋งเสวี่ยก็หม่นลง นางก้มหน้าเล็กน้อย พูดอย่างเยาะหยันตัวเอง "อวิ๋นหว่าน เจ้ารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับข้า คนอย่างข้าที่สูญเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว ไม่ถูกถ่วงน้ำก็ดีแล้ว จะกล้าคิดเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร?"

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะการกระทำของจ้าวซาน

บทที่ 338 ข้าไม่ต้องการให้เขารับผิดชอบอะไร

ซูอวิ๋นหว่านคิดว่า ก่อนจะสร้างโอกาส โจวอิ๋งเสวี่ยควรรู้ก่อนว่าคนคนนั้นเป็นใคร

แต่ยังไม่ทันที่นางจะเอ่ยปาก โจวอิ๋งเสวี่ยก็ถามขึ้นมาเอง

"อวิ๋นหว่าน จนถึงตอนนี้ข้ายังไม่รู้เลยว่าคนคนนั้นเป็นใคร?" นางอยากตอบแทนบุญคุณ แต่ก็ต้องรู้ก่อนว่าเขาเป็นใคร

ซูอวิ๋นหว

บทที่ 339 ข้าน้อยจะไม่คิดมากอีก

ซูอวิ๋นหว่านเห็นว่าโจวอิ๋งเสวี่ยตื่นเต้น จึงตบหลังมือนางเบาๆ ปลอบเสียงนุ่ม "ไม่เป็นไร อย่าตื่นเต้น"

พูดจบ นางจึงค่อยๆเลิกม่านรถขึ้นมุมหนึ่ง พูดออกไปว่า "ข้ารู้แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้"

"ข้าน้อยรับทราบ" ตอบรับแล้ว ฮั่วอวิ๋นถิงก็ไม่ได้จากไปทันที แต่เดินไปยืนห่างออกไปหน่อย