บทที่ 332 เจ้าให้ข้ากินอะไร?

ต่อมา จวินเฮาหรานคิดว่าถึงเวลาสอบสวนกั๋วหยุนเฉิงแล้ว

กั๋วหยุนเฉิงยึดเสบียงของกองทัพไว้เอง และสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู ความผิดนี้ไม่เล็กน้อย และยังอาจพัวพันถึงคนอื่นๆ อีก เรื่องแบบนี้ ก่อนที่ฮ่องเต้จะมีคำสั่ง ยิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดี

เหอเซี่ยงเป่ยตอนนี้เรียกได้ว่าเป็นคนที่จว

บทที่ 333 รีบมาช่วยด้วย มีคนอยู่ตรงนี้

ระหว่างที่มองดูอยู่ องครักษ์ก็ได้สลายฝูงชนออกบางส่วน เปิดทางให้รถม้าผ่านได้ ขบวนจึงเริ่มเดินทางต่อ

ส่วนเฉาปิง ซ่างซูสวี่ได้จัดการให้องครักษ์คุมตัวไปเมืองหลวงตั้งแต่หลายวันก่อน

อากาศช่วงนี้หนาวขึ้นเรื่อยๆ ซูอวิ๋นหว่านนั่งอยู่ในรถม้า กอดเตาอุ่นมือคนละอันกับโจ

บทที่ 334 การช่วยเหลือ

องครักษ์รีบทำตามคำสั่งของซูอวิ๋นหว่าน อุ้มเด็กสาวไปวางในที่ที่กำหนด

ฮั่วอวิ๋นถิงเช็ดเหงื่อที่หน้าผากพูดว่า: "องค์หญิง เด็กคนนี้คงจะ..."

ซูอวิ๋นหว่านไม่ตอบ ยื่นมือไปแตะใต้จมูกเด็กสาว ไม่รู้สึกถึงลมหายใจ

เจ้ายังไม่ยอมแพ้ ลองตรวจชีพจรที่คอ แล้วรีบหยิบน้ำพุวิญญาณออกมาจากอก ป้