บทที่ 31 คนโง่

ซูอวิ๋นหว่านตื่นขึ้นมา เหอเซี่ยงเป่ยไม่อยู่ข้างกายแล้ว

เธอยืดตัวลุกขึ้นไปสวมเสื้อผ้า จึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนยังไม่ได้อ่านกระดาษที่ซุกไว้ในอก

ซูอวิ๋นหว่านคลี่กระดาษที่ขยำออก

ตัวอักษรหลายบรรทัดแรกเขียนอย่างประณีต แข็งแรง เป็นเนื้อหาจากนิยาย

แต่สามตัวอักษรสุดท้าย ช่างทำให้คนมองไม่ไ

บทที่ 32 ห่อผ้า

เหอเซี่ยงเป่ยรับอาสา: "พรุ่งนี้เช้า ข้าจะมาช่วยย่าย้ายบ้านครับ"

"ดีจ้ะ ต้องรบกวนเซี่ยงเป่ยแล้ว" คุณย่าซูพูดอย่างสุภาพ

"ไม่เหนื่อยหรอกครับ นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ" เหอเซี่ยงเป่ยตอบ

หลานสาวกลับมาเยี่ยม คุณย่าซูแน่นอนว่าจะปล่อยให้พวกเขากลับไปท้องว่างไม่ได้ จึงลุกไปที่ครัว ตั้งใจจะทำอา

บทที่ 33 ของฝากกลับบ้านแค่ไข่ห้าฟองเท่านั้นหรือ?

"เจ้า..." หลิวเหอฮวาถูกสวนจนพูดไม่ออก ยกมือขึ้นตามความเคยชิน: "ไอ้ตัวซวย ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!"

เหอเซี่ยงเป่ยกอดอกก้าวมาขวางหน้าซูอวิ๋นหว่าน: "แกกล้าเหรอ!"

เห็นเหอเซี่ยงเป่ยที่สูงใหญ่ราวกับหอคอยเหล็กมาขวางหน้า หลิวเหอฮวาจะมีความกล้าลงมือที่ไหน?

เธอใช้