บทที่ 270 ลูกสาวที่ดีของเรา

ฮองเฮาไม่ได้คิดมากเท่าฮ่องเต้

นางเชื่อจากใจจริงว่าสตรีงามตรงหน้านี้คือธิดาแท้ๆ ของตนอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เมื่อเผชิญกับคำถามของฮ่องเต้ นางก็ตอบตามความจริง "นอกจากจี้หยกนี้ ที่คอลูกยังมีล็อกเก็ตทองประดับหยกด้วย"

ทันใดนั้น ฮองเฮาก็นึกถึงสิ่งสำคัญขึ้นมา "หม่อมข้าจำได้ว่า

บทที่ 271 แม้ฐานะต่ำต้อย แต่เขาเป็นคนดี

กุ้ยเฟยเสวี่ยแต่เดิมคิดว่าฮองเต้ป่วยหนัก หรืออาจสวรรคตไปแล้ว จึงกล้าทำตัวเหลิงเช่นนั้น

แต่ตอนนี้ฮองเต้ไม่เพียงแต่ปลอดภัยดี สีหน้ายังดูดีกว่าเดิม นางจึงรู้สึกว่าตนเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบอย่างมาก

"หม่อมข้า... หม่อมข้าแค่..." กุ้ยเฟยเสวี่ยพูดติดอ่าง

บทที่ 272 บางเรื่องควรรู้ไว้ล่วงหน้า

เมื่อนึกถึงสาเหตุที่แท้จริงที่กู้หยวนจื้อไม่ได้นำเมล็ดพันธุ์มันเทศกลับมา ฮองเฮาจำต้องเตือน

"อวิ๋นหว่าน เจ้าเพิ่งกลับมาเมืองหลวง ยังไม่รู้เรื่องราวภายในมากนัก อย่างไรก็ตาม เจ้าต้องระวังกุ้ยเฟยเสวี่ยและองค์ชายสาม"

แม้จะไม่เหมาะสมที่จะให้ซูอวิ๋นหว่านระวังบุตรชาย