บทที่ 254 เป็นเยว่รู่ของแม่หรือ?

ซูอวิ๋นหว่านเห็นโอกาสมาถึง รีบแย่งหน้าบ่าวทั้งสอง รับยาจากมือหมอหลวงหลิว

"ยาให้ข้าเถอะ ข้าจะต้มให้ยายดื่มเอง!"

สวี่หลัวเฉินรีบห้าม: "หลานลูกสะใภ้ ในบ้านมีบ่าวมากมาย ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าลงมือเอง ให้พวกเขาไปทำก็พอ"

แม้สวี่ซื่อจะไม่รู้ความลับที่แท้จริงของซูอวิ๋นหว่

บทที่ 255 ความฝันที่ไม่อยากตื่น

เห็นได้ชัดว่า คุณหญิงผู้เฒ่าสวี่คิดว่าการเห็นลูกสาวเป็นเพียงภาพหลอน

พูดไปพูดมา นางก็ยิ้มออกมา

"ไม่คิดว่า แม่ลูกเราจะได้พบกันในโลกอื่น... อย่างนี้ก็ดี มีแม่อยู่เป็นเพื่อน ลูกไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น..."

สวี่ซื่อกุมมือแม่แน่น ร้องไห้จนหายใจไม่ทัน: "แม่ ลูกกลับมาที่จ

บทที่ 256 คุณตาคะ ขอสนทนาด้วยสักครู่ได้ไหมคะ?

ถึงตอนนี้ ซูอวิ๋นหว่านรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมกับหมอหลวงหลิวอีกต่อไป

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของหมอหลวงหลิวก็ซีดเผือดในทันที เม็ดเหงื่อผุดซึมที่หน้าผาก

เขาไม่คิดว่าสตรีตัวน้อยคนนี้จะได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ในใจก็เริ่มตื่นตระหนก พูดติดๆ ขัดๆ:

"ท