บทที่ 244 แน่นอนว่าเป็นขนมเนื้อก้อนใหญ่ที่ตกลงมาจากฟ้า

"ก่อนออกจากเมืองหลวง ฮองเต้สั่งกระทรวงการคลังจ่ายเงินซื้อเมล็ดพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูง นี่คือสองพันตำลึง ไม่ว่าเมล็ดพันธุ์จะมีค่าเท่าไหร่ ก็มีเงินแค่นี้"

กู้หยวนจื้อรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง เขารู้ดีกว่าใครว่าเมล็ดพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูงนี้มีค่าเพีย

บทที่ 245 จะไม่ทำร้ายราษฎรที่มีคุณูปการต่อประเทศชาติ

"ท่านรู้จักนิสัยนายอำเภอเฉาหรือไม่?"

กู้หยวนจื้อพยักหน้า: "เมื่อวานข้ามาเมืองซีหยาง ไปหาผู้เฒ่าซงก่อน ได้ฟังผู้เฒ่าซงเล่าเรื่องของเขาแล้ว"

พูดถึงตรงนี้ กู้หยวนจื้อถอนหายใจลึก: "เฉาปิงคนนี้ต้องมีคนหนุนหลัง ไม่เช่นนั้นคงไม่กล้าทำอะไรตามใจชอบขนาด

บทที่ 246 จดหมายจากเมืองหลวง

ผู้เฒ่าซงโบกมือ "ซิ่วซิ่วสบายดี จิ่นเฉิงอยู่บ้านดูแลเจ้าอยู่"

ซงจิ่นเฉิงสอบได้เป็นขุนนางระดับอำเภอในปีนี้ และกำลังตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบในปีหน้า

ถ้าเขาสอบผ่าน ก็จะพาเหอซิ่วซิ่วไปรับตำแหน่งที่อื่น ออกจากอำเภอซีหยาง

เมื่อสวี่ซื่อรู้เรื่องนี้ก็รู้สึกทั้งดีใจและ