บทที่ 201 ขอโอกาสอีกครั้ง

เหอหยี่โจวเข้าใจจากสิ่งที่เขาได้ยินมา ตอนนี้ในหัวเขามีเรื่องเดียว

นั่นก็คือ สวี่ซื่อรวยแล้ว มีคนรับใช้ในบ้าน

ดูเหมือนว่าการมาครั้งนี้ของเขาถูกที่ถูกเวลาจริงๆ

ตอนนี้เหอหยี่โจวกำลังเผชิญหน้ากับซูชิ่งหยาง ด้วยสีหน้าเหมือนหมาป่าที่กำลังจะล่อกระต่ายน้อย

"เด็กน้อย รีบไปแจ้ง

บทที่ 202 ไม่จำเป็น

ยังไม่ทันที่คุณปู่เหอจะเอ่ยปาก ก็มีเสียงทุ้มและคมกริบดังมาจากด้านหลังฝูงชน

"ไอ้คนเลว ดูเหมือนเจ้าอยากไปกินข้าวในคุกจริงๆ สินะ?"

คนที่พูดก็คือเหอเซี่ยงเป่ย

เขาจ้างคนคอยสะกดรอยเหอหยี่โจว พบว่าเหอหยี่โจวเดินทางไปหมู่บ้านม่ายเหอคนเดียว จึงรีบเช่ารถม้าไปส่งข่าวที่อำเภอ

เมื่อเหอเ

บทที่ 203 เจ้าไม่อยากไป ก็อยู่ที่นี่ต่อไปแล้วกัน

"หนูไม่เอา หนูไม่ได้กินเนื้อมาหลายวันแล้ว หนูอยากกินเนื้อตอนนี้" เหอไฉ่ผิงร้องไห้จวนจะขาดใจ

เด็กๆ ส่งเสียงดังกลางถนน เหอหยี่โจวรู้สึกเสียหน้า จึงดุด้วยสีหน้าเย็นชา "ห้ามร้องไห้ ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะได้กินเนื้อ"

น้ำตาที่คลอหน่วยตาของเหอไฉ่ผิง เมื่อไ