บทที่ 196 อดีตของสวี่ซื่อ ( 1)

เหอหยี่โจวสูดลมหายใจลึก "พวกเรากลับหมู่บ้านลั่วรื่อก่อน"

ฮึ! หากไม่ใช่เพราะตนเองไม่มีทางไปแล้ว ก็คงไม่กลับมาเห็นสีหน้าคนพวกนี้...

หลังจากเหอหยี่โจวพาภรรยาและลูกสาวจากไป สวี่ซื่อที่อยู่ในห้องโถงของเรือนเก่า ก็ไม่สามารถรักษาความสงบเยือกเย็นเช่นในอดีตได้อีก น้ำตาไหลพรา

บทที่ 197 อดีตของสวี่ซื่อ ( 2)

ใครจะรู้ว่า เมื่อไปถึงเมืองจางโจว คนสกุลเฉียวไม่ยอมให้เธอเข้าประตู

ป้าใหญ่บอกว่า บิดาของเธอรู้ว่าเธอมีสัมพันธ์กับไอ้ขาเถื่อน ทำให้เสียหน้าหมด ต่อไปจะไม่ยอมรับเธอเป็นลูกสาวอีก

ยังบอกให้สวี่ซื่อดูแลตัวเองให้ดี อย่าบอกว่าตนเป็นลูกสาวของสวี่เหยียนเนี่ยนและเฉียวซื่อ เพื่อ

บทที่ 198 ไม่ให้แม่ได้รับบาดเจ็บอีก

คนในเรือนเก่าเข้าใจความรู้สึกของสวี่ซื่อ หลังปรึกษากันก็ตกลง

เมื่อจะแยกครัว คุณปู่เหอก็ตัดสินใจ แยกทั้งลูกชายคนโตและคนรองไปด้วยเลย

ดังนั้น สวี่ซื่อจึงออกจากเรือนเก่า พาลูกน้อยทั้งสามไปอยู่ต่างหาก

แม้จะแยกครัว แต่คนในเรือนเก่าก็ไม่ได้ปล่อยให้แม่ม่ายลูกกำพร้าต้อง