บทที่ 186

อุ้มเด็กไปที่บ้านสกุลเหอ

มองไปที่เตียงไม้ตรงประตู เฟิงซื่อภรรยาใหม่ของซูเถี่ยจู้ห่มผ้าห่มหนาๆ หลบอยู่ที่มุมห้องด้วยความหนาวสั่น

เมื่อเห็นผู้ชายหลายคนเข้ามาในห้อง เจ้าก็กรีดร้องด้วยความตกใจ

"กรี๊ด... พวกท่านจะทำอะไร?"

เมื่อได้ยินเสียงร้อง ซูเถี่ยจู้ไม่ทันได้ถามถึงอาการของซูชิ่งหยาง รี

บทที่ 187

มีแม่เลี้ยงก็มีพ่อเลี้ยง

คำพูดของซูเถี่ยจู้ยิ่งทำให้ผู้ใหญ่บ้านโกรธจนถีบเขาอีกที

"ซูเถี่ยจู้ เจ้ายังมีหน้าร้องไห้อีกหรือ? ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าไร้ประโยชน์ ปล่อยให้เด็กเล็กขนาดนี้ออกไปเก็บฟืน เขาจะเป็นแบบนี้ได้อย่างไร?"

การถีบครั้งนี้ของผู้ใหญ่บ้านแรงไม่น้อย ทำให้ซูเถี่ยจู้ถอยหลังไปหลายก

บทที่ 188

แบบนี้ข้าจะถูกชาวบ้านหัวเราะเยาะ

"ไม่ได้ ข้าซูเถี่ยจู้ยังไม่ได้จนถึงขั้นต้องขายลูก" ซูเถี่ยจู้เป็นคนแรกที่ไม่ยอม

"ข้าเห็นด้วย ข้ายินดีขายตัวเองมาทำงานที่บ้านสกุลเหอ" ซูชิ่งหยางมีท่าทีเด็ดเดี่ยวมาก

เขามองไปที่ซูเถี่ยจู้ ด้วยสายตาว่างเปล่า: "ท่านมีภรรยาใหม่ ทั้งสาวทั้งสวย อยากได้ลูก ก็