บทที่ 172 พวกเจ้าไปร่วมงานมงคลกันทั้งหมด

"หา? ต้องใส่แป้งขาวให้มากกว่าหรือคะ?"

จากนั้น เด็กสาวก็พึมพำในใจ: หนูคิดว่ากินแป้งดำจะประหยัดเงินได้มาก...

ซูอวิ๋นหว่านไม่รู้ความคิดของเถียนเสวี่ยเจวียน "ใช่แล้ว แผ่นแป้งที่บ้านเรา ต้องใส่แป้งขาวมากกว่าแป้งดำ ถึงจะอร่อย"

เมื่อคืน เถียนเสวี่ยเจวียนกับเถียน

บทที่ 173 เงินทั้งหมดนี้แม่ข้าแลกมาด้วยชีวิต

คุณย่าซูกับซูอวิ๋นหว่านมองซูเถี่ยจู้อย่างสงสัย

ทั้งสองคนรู้สึกว่า เรื่องนี้ต้องไม่ง่ายอย่างที่เห็นภายนอกแน่

ถึงซูเถี่ยจู้จะไม่ดี แต่ก็เป็นลูกชายคนเดียวของคุณย่าซู แม้ช่วงนี้แม่ลูกไม่ค่อยได้พบกัน แต่ในฐานะแม่คนหนึ่ง ก็ไม่อยากเห็นลูกชายถูกหลอก

ยิ่งกว่าน

บทที่ 174 ของขวัญเสริมสินสอด

ซูชิ่งหยางข้ามผ่านกำแพงในใจไม่ได้จริงๆ ถึงได้แสดงอาการหุนหันเมื่อครู่

ตอนนี้ถูกคุณย่าซูปลอบกี่คำ คนก็เริ่มใจเย็นลง คิดดีๆ เขาไม่มีทั้งความกล้าและความสามารถที่จะทำให้งานแต่งพังจริงๆ

เขาเป็นแค่เด็กครึ่งโต ไปถึงบ้านเจ้าที่ดินเฟิง แค่คนงานไม่กี่คนออกมาก็โยนเขาทิ้งแล้ว

สุด