บทที่ 142 เงิน 500 เหรียญเดือนนี้ถึงเวลาต้องชำระแล้ว

หลังจากคุยกันอีกพักหนึ่ง เจ้าย่าเหอรู้สึกสงบลงเล็กน้อย เจ้ามองเข้าไปในห้อง

เหอซิ่วซิ่วกำลังถูกกลุ่มสตรีล้อมวงคุย บนใบหน้ามีรอยยิ้ม ดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบมากนักจากเหตุการณ์เมื่อครู่

ในขณะเดียวกัน แม้ภายนอกเหอซิ่วซิ่วจะดูสงบ แต่ในใจก็กำลังคิดถึง

บทที่ 143 สินสอด

สีหน้าของหลี่จื่อฮวานก็เปลี่ยนเป็นไม่ดี: "ไอ้เหอเซี่ยงเป่ยนี่ช่างกดดันคนเกินไป! บ้านเราตอนนี้จะมีเงินมากขนาดนั้นที่ไหน?"

หลี่ฮุยจ้องเขาอย่างโกรธเคือง: "แกยังกล้าพูดอีก! ถ้าไม่ใช่เพราะแกคิดจะได้เหอซิ่วซิ่ว ให้แม่แกไปหาคนมาสู่ขอที่บ้านเหอ วันนี้พวกเขาคงนึกไม่ออกที่จะมาทวงหนี้"

หลี

บทที่ 144 นำเงิน 200 ตำลึงมาที่เชิงเขา

แต่ผู้เฒ่าซงไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

เขาเห็นแววดีในตัวเหอซิ่วซิ่ว และเห็นเจ้าธรรมของคนสกุลเหอ

ได้เป็นญาติกับตระกูลแบบนี้ สินสอดเหล่านี้ไม่ได้มากเลย

ภายใต้การนำของแม่สื่อ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายกำหนดวันแต่งงานในที่นั้น

คือวันที่ 18 เดือน 12 ปีนี้

นับดูแล้ว ยั