บทที่ 132 ลูกเอ๋ย เจ้าต้องทนทุกข์มามากแค่ไหน?

วันแรกที่เหอเซี่ยงเป่ยเข้าทำงาน ไม่มีงานสำคัญอะไรต้องทำ กำลังแนะนำตัวกับเพื่อนตำรวจ

เมื่อได้ยินเสียงตีกลอง และเป็นเรื่องขอหย่าอย่างสันติ พวกตำรวจต่างแปลกใจ

มีคนสงสัยพูดว่า: "ข้าทำงานที่ที่ว่าการอำเภอมาหลายปี ยังไม่เคยเห็นผู้หญิงมาตีกลองขอหย่าเลย"

"ใ

บทที่ 133 นี่คือลูกพีช?

เจ้าหน้าที่ก็รู้ว่าไม่ถูกต้องตามหลักการ แอบมองกู้หยวนจื้อ

กู้หยวนจื้อโบกมือ: "ลากไปตี กล้าตะโกนในศาล ตีให้หนักๆ"

ต่อหน้าธารกำนัล หลิวเฟ่ยถูกตียี่สิบไม้

ชาวบ้านที่มาดูไม่รู้สึกว่านายอำเภอไม่ยุติธรรม กลับรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

คนเลวที่สวมหน้ากากมนุษย์แบบนี้ ไม่ต้องพูดถึ

บทที่ 134 ข้าจะจ่ายแทนเจ้า

คำอธิบายนี้สมเหตุสมผลดี ซื้อมาจากตลาดในเมือง ใครจะอยากรู้อยากเห็นถึงขนาดไปสืบ?

ส่วนแอปริคอททองนั้น รสชาติเปรี้ยวหวานกำลังดี รูปลักษณ์ภายนอกไม่มีอะไรพิเศษ ไม่จำเป็นต้องอธิบายมาก

คนจากเรือนใหญ่ถือพีชน้ำผึ้งลูกโตไว้ในมือ ราวกับได้ของล้ำค่า

"พีชลูกใหญ่ขนาดนี้ กินหนึ่งลูกไ