บทที่ 124 มุ่งหน้าไปทางเหนือ

เหอเซี่ยงเป่ยพูดเสียงทุ้ม: "ไม่ได้ พี่เอาความปลอดภัยของเจ้ามาเล่นๆ ไม่ได้"

ซูอวิ๋นหว่านรู้ว่าเหอเซี่ยงเป่ยเป็นห่วงเจ้า กำลังจะอธิบายอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินเสียงฆ้องดังขึ้นจากด้านหลัง

เจ้ง เจ้ง เจ้ง —

"ที่ว่าการอำเภอต้องการคนช่วยจับโจรด่วน ชายฉกรรจ์ให้รีบไปรวมตัวกันที่ห

บทที่ 125 ข้าน้อยมีวิธีทำให้เขาพูด

หัวหน้าหลี่ตอบโดยไม่ต้องคิด: "ถ้าเป็นข้า ทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ต้องออกจากอำเภอซี่หยางไปแล้ว จะมาอยู่แถวนี้ทำไม?"

ถ้าพิจารณาตามเหตุผลทั่วไป คำพูดของหัวหน้าหลี่ก็ไม่ผิด

แต่พวกโจรจับหญิงสาวไปร่วมร้อยคน

เป้าหมายร้อยกว่าคนใหญ่เกินไป จะหนีโดยไม่ให้ใครเห็นคงเป็นไปไม่ได้

บทที่ 126 ห้ามใครบุ่มบ่ามลงมือ

เหอเซี่ยงเป่ยกับซูอวิ๋นหว่านยังคงอยู่ท้ายขบวน

ทั้งสองไม่ได้เดินตามฝูงชนขึ้นเขาอย่างไร้จุดหมาย แต่สังเกตร่องรอยที่ผู้คนทิ้งไว้ระหว่างขึ้นเขา

เหอเซี่ยงเป่ยที่เคยล่าสัตว์บนเขามาหลายปี มีประสบการณ์ในด้านนี้พอสมควร

เมื่อทุกคนเดินไปได้ระยะทางประมาณหลายร้อยเมตร เขาก็พบคว