บทที่ 108 ผ่อนเดือนละห้าร้อยเหรียญ

ขณะที่หลี่จื่ออันกับคุณปู่เหอกำลังเผชิญหน้ากันอยู่นั้น มีคนในฝูงชนตะโกนขึ้น "ผู้ใหญ่บ้านมาแล้ว"

ครั้งนี้ผู้ใหญ่บ้านมาไม่ใช่เพื่อไกล่เกลี่ยเรื่องของทั้งสองบ้าน แต่มาส่งเงินค่าเสียหายหนึ่งร้อยตำลึง

เห็นผู้ใหญ่บ้านมา คุณปู่เหอก็ไม่สนใจหลี่จื่ออันอีก ก่อนไปทิ้งท้าย

บทที่ 109 ยืมเงิน

โจวอิ๋งเสวี่ยเป็นคนขยัน เป็นเด็กสาวที่มีชื่อเสียงดีในหมู่บ้าน

ตอนแรกบ้านผู้ใหญ่บ้านก็เห็นข้อดีนี้ของเธอ ถึงได้หาคนมาสู่ขอ สินสอดก็ไม่น้อย เป็นมาตรฐานสูงสุดของหมู่บ้านที่สิบตำลึง

โจวอิ๋งเสวี่ยตอนนั้นไม่เต็มใจ ในหมู่บ้านใครไม่รู้บ้างว่าจางจ่านหว้างเป็นคนไม่เอาไหน มักจะไปมั่วสุมกับ

บทที่ 110 หนทางยังอีกยาวไกล เราค่อยๆ ดูกันไป

โจวอิ๋งเสวี่ยยกมือขวาขึ้นทำท่าสาบาน "อวิ๋นหว่านเธอวางใจ ข้ารู้จักหนักเบา ที่เธอช่วยข้าก็ขอบคุณมากแล้ว จะไม่ไปทำลายธุรกิจของพี่น้องสกุลเหอแน่นอน"

"งั้นดี เธอจะเริ่มขายเต้าหู้เมื่อไหร่ บอกข้าล่วงหน้าหนึ่งวัน" ซูอวิ๋นหว่านพูดพร้อมรอยยิ้ม

โจวอิ๋งเสวี่ยรีบ