บทที่ 2

"ผมต้องขอโทษคุณด้วยนะครับเขมที่ทำให้คุณต้องมาเจ็บตัวแทนผม เจ้านายของคุณมันใช้ไม่ได้จริงๆ รู้ว่าสู้ผมไม่ได้ก็ไปลงที่คุณ ผมมีข้อเสนอให้คุณอยู่ที่ว่าคุณจะสนใจไหม?"

ดาราหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกเห็นใจลูกน้องคนสนิทของอีกฝ่ายเป็นอย่างมากก่อนจะชำเลืองมองควีน คนที่เป็นผู้ทำร้ายลูกน้องที่จงรักภักดีอย่างเขมได้ลงคอ

"คุณทิชาอย่าเรียกผมว่าคุณเลยครับ ผมเป็นเพียงลูกน้องคนหนึ่งที่ไม่ได้มีเกียรติและศักดิ์ศรีอะไรมากมาย คุณลดตัวเรียกผมแบบนี้ผมรู้สึกไม่ดีครับ ผมไม่รู้นะครับว่าข้อเสนอที่คุณเสนอให้ผมมันคืออะไร ผมไม่สามารถจะรับข้อเสนอคุณได้จริงๆ เพราะผมต้องทำงานใช้หนี้แทนพ่อของผมที่เคยไปยืมเงินเจ๊หยกไว้ก่อนที่ท่านจะเสีย ผมจึงถูกเพื่อนของพ่อส่งมาทำงานใช้หนี้จนกว่าจะหมดครับ ไม่ว่าผมจะเจออะไรหนักหนามากแค่ไหน ยังไงสิ่งเดียวที่ผมต้องทำคือ "อดทน" ผมขอขอบคุณนะครับที่เป็นห่วงผม"

เมื่อทุกคนได้ฟังเรื่องราวที่เขมเล่าให้ฟัง ส่งผลให้ดาราหนุ่มถึงกับต้องเสียน้ำตาเพราะความเห็นใจ ซึ่งพ่อค้าหนุ่มก็มีอาการไม่ต่างกันเพราะว่าเขามีอิสระในการใช้ชีวิตมากกว่าลูกน้องคนสนิทของควีนเสียอีก

ทางลูกชายเจ้าของตลาดกลับมีสีหน้าเย้ยหยัน สะใจ มีความสุขกับสิ่งที่เขาได้ฟังจากปากลูกน้องของเขาก่อนจะพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนรู้สึกตกใจมากขึ้น

"หนี้สินที่พ่อมันได้สร้างเอาไว้ไม่ใช่น้อยๆ นะ มันคงไม่มีปัญญาหาเงินจำนวนนั้นมาชดใช้ได้ทันเวลาหรอก ดีแล้วล่ะที่ได้มันมาเป็นขี้ข้า ฉันเองจะได้ไม่ต้องเปลืองมือเปลืองตีนไปทำร้ายใครเพราะมันนี่แหละฉันถึงได้สบายไม่ต้องออกแรงเอง หึๆ...” ควีนกล่าวด้วยท่าทางจีบปากจีบคออย่างน่าหมั่นไส้ สร้างความเกลียดชังให้แก่ดาราหนุ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ

"พูดแบบนี้จะเอาอีกใช่ไหมแต่บอกไว้ก่อนเลยนะคราวนี้ผมจะไม่ใช้มือ คนทุกคนเขามีศักดิ์ศรี มีคุณค่า ไม่เกี่ยวกันหรอกนะว่าจะเป็นคนรับใช้หรือเป็นเจ้านาย เขาก็คือคนเหมือนคุณเช่นกัน คุณคงไม่เข้าใจเรื่องความเป็นมนุษย์หรอกสินะ เพราะจิตใจของคุณมันคงจะดำมืดแทบจะมองหาสีแดงของเลือดบริสุทธิ์ไม่เจอ ผมอยากรู้ว่าพ่อของเขมเป็นหนี้แม่ของคุณเท่าไหร่ผมจะเป็นคนชดใช้ให้ทั้งหมดเอง เขมจะได้เป็นอิสระจากคนใจร้ายอย่างคุณเสียที..."

ควีนได้ฟังเช่นนั้นก็รีบพูดสวนขึ้นทันที ด้วยท่าทางรนรานและตื่นตระหนกเหมือนกำลังจะแสดงออกถึงอะไรบางอย่าง "ไม่ได้นะ!! แกจะทำแบบนั้นไม่ได้!..."

"ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อคุณทำกับเขาเหมือนเขาไม่ใช่คน ผมทนดูเหตุการณ์แบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว ถ้าคุณไม่บอก เดี๋ยวผมจะไปถามเจ๊หยกเอง เพราะแม่ของคุณเป็นแฟนคลับของผมอยู่พอดี"

ยิ่งควีนได้ฟังแบบนั้นเขาเริ่มมีอาการแปลกๆ มากขึ้น สีหน้าตกใจ รนราน กระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด

ขณะเดียวกันเขมลูกน้องคนสนิทก็เริ่มมีอาการคล้ายๆ กัน แต่ไม่มากเช่นนายของเขา

ทำให้ดาราหนุ่มอดสงสัยไม่ได้กับพฤติกรรมดังกล่าวของทั้งคู่ แต่ตอนนี้เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าที่จะให้อิสระแก่เขม จึงรีบเดินไปที่รถหน้าตลาดที่มีใครคนหนึ่งสตาร์ทรถรอเขาอยู่เป็นเวลานาน โดยมีจันทร์พร้อมกับคนทั้งสองเดินตามมาด้วยท่าทางแปลกๆ ตลอดทางเดิน

รถเบนซ์สปอร์ตสีดำสตาร์ทจอดรอใครคนหนึ่งที่หน้าตลาดพร้อมกับชายหนุ่มร่างกำยำพอประมาณบวกกับความสูงที่เกินมาตรฐานชายไทย ยืนพิงรถในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนและมีเสื้อหนังสีดำคลุมทับ กอดอกยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาเป็นระยะ แว่นดำที่ใส่ทำให้ใบหน้าดูโดดเด่น ตัดกับผิวขาวของเขาอย่างถนัดตา ผมหยักศกยาวเลยบ่าสีดำขลับถูกรวบแบบรวกๆ ไว้ที่ท้ายทอย ส่งผลให้เขาเป็นจุดสนใจสาวๆ รุ่นเล็กรุ่นใหญ่ต่างส่งสายตามองเขาเป็นสายตาเดียวกันแถมบางครั้งยังมีการส่งรอยยิ้มหวานๆ ของพวกเธอให้เขาอยู่ตลอดแทบทุกคน หากมองดีๆ ชายหนุ่มคนนี้ดูเซอร์ๆ ซึ่งอาจจะเป็นสเปคของสาวๆ หลายคน ขณะที่เขากำลังยืนรอใครอยู่ คนๆ นั้นก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับชายหนุ่มอีกสามคน

"พี่แมคผมขอโทษนะครับ ที่ทำให้พี่รอนาน"

ดาราหนุ่มกล่าวขอโทษชายหนุ่มมาดเซอร์พลางยกมือขึ้นไหว้แล้วสายตาของเขาก็เห็นความผิดปกติที่หลังมือขวาของทิชาก่อนที่จะคว้ามือนั้นเข้ามาดู

"ไปโดนอะไรมาอีกแล้วครับเนี่ยน้องทิชา"

ชายหนุ่มถามขณะที่ใช้ผ้าเช็ดหน้าสีเทาเช็ดเลือดที่ออกตามแผลเล็กๆ ที่บริเวณหลังมือของดาราหนุ่ม ระหว่างที่ดาราหนุ่มกำลังจะเอ่ยปากตอบ จันทร์ก็รีบเดินเข้ามาแล้วชิงตอบก่อนอย่างมีเหตุมีผล

"คือเรามีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยครับ ไม่มีอะไรแล้วครับ พี่แมคพาทิชากลับไปหาคุณนภาเถอะครับ"

"ไม่! ผมจะไปบ้านของเจ๊หยกก่อนแล้วต้องไปเดี๋ยวนี้ด้วย..”

ดาราหนุ่มปฏิเสธด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะบอกจุดหมายปลายทางให้แก่พี่ชาย

ลูกชายเจ้าของตลาดรีบสั่งห้ามไม่ให้ทุกคนไปที่บ้านของตน "แกจะไปที่บ้านฉันทำไม บ้านของฉันไม่ต้อนรับแก!"

"เดี๋ยวคุณก็รู้ว่าเจ๊หยกจะต้อนรับผมไหม ไปกันเถอะครับพี่แมค จันทร์ขึ้นรถคุณเขมด้วยครับ"

บทที่ 3

ทันทีที่ทุกคนก้าวขึ้นรถกันไปหมด ยิ่งทำให้เป็นลูกชายเจ้าของตลาดต้องวิ่งไปที่รถยนต์ของตนเองด้วยความรีบร้อน ก่อนจะขับรถยนต์ของตนขับตามรถเบนซ์สปอร์ตของดาราหนุ่มไปอย่างกระชั้นชิด

"ไม่ได้นะ... เขมแกจะไปจากฉันไม่ได้ ฉันจะไม่ยอมให้แกไปจากฉันเด็ดขาด" ควีนพยายามเหยียบคันเร่งเพื่อจะขับรถยนต์ตามรถเบนซ์คันด้านหน้าไปให้ทัน ด้วยความเร็วและแรงของรถยนต์บวกกับความไม่คุ้นชินกับรถประเภทนี้ส่งผลให้ควีนไม่สามารถบังคับรถได้ดีเท่าที่ควรทำให้รถยนต์ส่ายไปส่ายมาอย่างน่าหวาดเสียวตามหลังรถเบนซ์สปอร์ตอยู่ไม่ห่าง

เขม เขมณัฐ

จนกระทั่งรถทั้งสองขับมาถึงบ้านหลังใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งมองจากภายนอกสามารถรู้ได้เลยว่าเจ้าของบ้านมีเชื้อสายจีนเป็นแน่ เพราะมีรูปปั้นสัตว์นำโชคไม่ว่าจะเป็นมังกร เต่าและปลาคาร์ฟถูกจัดตั้งวางไว้บริเวณหน้าบ้านตามหลักฮวงจุ้ยอย่างเคร่งครัด

รถยนต์ที่ดาราหนุ่มนั่งมาถึงบันไดทางขึ้นบ้านพวกเขาก้าวขาลงจากรถยนต์ ควีนที่เพิ่งขับรถตามมาถึงก็รีบวิ่งมาตัดหน้าพวกเขาในทันทีเช่นกัน แล้วส่งเสียงดังเอะอะโวยวายใส่กลุ่มดาราหนุ่มเสียงดังเข้าไปในบ้าน ไม่นานก็มีหญิงวัยกลางคนรูปร่างขาวอวบ คิ้วโก่ง ปากแดง ใส่ชุดกี่เพ้าสีแดง ถือพัดสีขาวเดินออกมาหน้าประตูเพื่อมาดูเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น

"เหลียวๆ พวกลื๊อเป็งคายมาโวยวายหน้าบ้างอั๊วทามมาย!?..." หล่อนร้องห้ามเสียงดังลั่นจึงเป็นเหตุให้ทุกคนหยุดชะงักแล้วหันมาที่หล่อนเป็นตาเดียว

"แม่! ช่วยหนูด้วย” เสียงออเซาะหลุดออกจากปากลูกเจ้าของตลาดผิดกันกับคนละคนที่ตลาดโดยสิ้นเชิง ทุกคนที่ได้ยินควีนเรียกแทนตัวเองว่าหนูก็อุทานออกมาพร้อมกันในคำนั้นด้วยเช่นกัน

"หนู!!?"

"อาควีนลื๊อเปงราย แล้วพาคายมาบ้างของเราล่ะลูก?" เจ๊หยกเดินเข้าสวมกอดลูกชายด้วยความสงสัยแล้วสำรวจผู้มาเยือน ทันทีที่สายตาของหล่อนมองมาเห็นดาราหนุ่มอย่างทิชา หล่อนรีบปล่อยแขนออกจากลูกชายแล้ววิ่งมาหยุดยืนที่ด้านหน้าทิชาก่อนจะส่งยิ้มหวานๆ ให้แก่ดาราหนุ่มจนแก้มของหล่อนแทบแตก

"ทิชา ทิชานนท์ ทิชาจริงๆ ด้วยเจอกันอีกแล้วนะคะ พี่หยกรู้สึกโชคดีจริงๆ เลย ขอจับมือหน่อยได้ไหมคะและขอเซลฟี่ด้วยนะคะ..." สำเนียงจีนของหล่อนหายไปไหนแล้ว ทุกคนดูตกใจกับการพูดจาของหล่อนแต่ไม่ใช่ทิชา

"ได้ครับพี่หยก ผมก็ดีใจที่ได้มาหาพี่หยกถึงที่บ้านครับ"

"ถ้าพี่หยกถ่ายทอดสดบน Facebook ล่ะก็ เพื่อนๆ ของพี่ต้องอิจฉาแน่ๆ เลยค่ะน้องทิชา"

"ได้สิครับ ตามใจพี่หยกเลยครับ"

คนทั้งสองคุยกันสนุกสนานคุ้นเคยเป็นอย่าง มีเสียงหัวเราะและรอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้า ก่อนที่ทิชาจะหันมายิ้มเย้ยลูกชายเจ๊หยกด้วยสีหน้าสะใจ ควีนถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจในพฤติกรรมของแม่ ก่อนที่เขาจะรวบรวมสติและถามคำถามกับแม่ของเขา

"แม่รู้จักมันด้วยเหรอ?" ควีนถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

"อาควีนทามมายลูกปายเรียกอาทิชาของอั๊วแบบนั้งล่ะ ไม่น่าลักเลย อั๊วรู้จักอีมาตั้งนางแล้ว ตามอีเว๊งต่างๆ อั๊วก็ปายนะ ลื๊ออย่ามาเรียกซุปสตาร์ของอั๊วแบบนี้อีกน๊า อั๊วม่ายชอบ!" สำเนียงจีนกลับมาอีกครั้งเมื่อหล่อนหันมาพูดกับลูกชายสุดที่รัก ก่อนที่จะหันไปถามซุปสตาร์ของหล่อนอีกครั้ง

"พี่ว่าทิชาต้องมีอะไรแน่เลยถึงได้มาบ้านพี่ได้" สำเนียงจีนหายไปเรื่อยๆ เมื่อพูดกับทิชา

"พี่หยกยังรู้ใจผมเหมือนเดิมเลยนะครับ สมแล้วที่เป็นแฟนคลับอันดับ 1 ของผม คือผมมีเรื่องรบกวนพี่หน่อยน่ะครับ ผมอยากจะถามพี่ว่าครอบครัวของเขมเขาติดหนี้พี่เท่าไหร่ครับ" ดาราหนุ่มเอ่ยถามขณะที่เขาจับมือของเจ๊หยกเข้ามากุมไว้อย่างน่ารักน่าใคร่

"มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ถึงมาถามเรื่องนี้กับพี่"

"คือวันนี้ผมเป็นต้นเหตุทำให้เขาต้องเจ็บตัวแทนผมอ่ะครับ ผมเลยอยากจะช่วยเขาให้เป็นอิสระจะได้ไม่ต้องเป็นหนี้และโดนรังแกอีก แต่พี่หยกไม่ต้องกังวลนะครับ หากเขมไม่มีงานทำ เดี๋ยวผมให้มาทำงานกับผมก็ได้ ตอนนี้ผมต้องการคนดูแลบ้านอยู่เหมือนกันครับ"

ควีนได้ฟังดาราหนุ่มร้องขอจากแม่ของเขาแบบนั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกร้อนรนมากขึ้นไปอีก แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรหากแม่ของเขายินยอมทำตามคำขอของทิชา ในจังหวะเดียวกันที่แมคเดินเข้ามาหาดาราอยู่เพื่อบอกอะไรบางอย่างแก่ทิชา

"น้องทิชาครับคุณอานภาโทรมาอีกรอบหนึ่งแล้วใกล้จะได้เวลาแล้วนะครับ"

ก่อนที่ทิชาจะพยักหน้าให้กับพี่ชายเป็นรอบที่ 3 ตั้งแต่มาถึงบ้านของเจ๊หยก

"แม่หนูไม่ยอมให้เขมไปไหนทั้งนั้น เขาเป็นคนดูแลหนูนะถ้าเขาไปแล้วใครจะมาดูแลหนูล่ะครับ?"

น้ำเสียงของควีนแสดงออกถึงความเจ็บปวดจากความรู้สึกอะไรบางอย่างภายในใจของเขา ซึ่งทำให้คนเป็นแม่รับรู้และสัมผัสได้ถึงความรู้สึกนั้น

"อั๊วเข้าจายนายความรู้สึกของลื๊อนะอาควีน จากที่อาทิชาเล่าให้อั๊วฟังอั๊วก็ลู้แล้วว่าลื๊อต้องลงไม้ลงมือกับอาเขมชายม๊าย ลื๊อทามทามมาย ลื๊อก็ลู้ว่าอั๊วม่ายชอบความรุนแรง ตองนี้ก็ขึ้งอยู่กับอาเขมคงเดียวแล้ว อั๊วตามใจลื๊อนะอาเขม"

น้ำเสียงและท่าทางที่แสดงถึงความเมตตาของเจ๊หยกทำให้ทุกคนรู้สึกซาบซึ้งกับการมีน้ำใจและความเป็นคนใจดีของหล่อน ทุกคนต่างยืนรอคำตอบจากเขมอย่างตั้งใจ