บทที่ 52 ต่อไปนี้ฉันจะเชื่อฟังเธอ

เขายื่นมือไปทำให้คิ้วของเธอที่ติดกันออกห่าง “ต่อไปนี้อย่าขมวดคิ้วดีไหม?ฉันสาบานว่าต่อไปจะเชื่อฟังเธอ”

กันยาอดหัวเราะไม่ได้ มองไปทางสายตาของเขาที่เหมือนเด็กแล้วพยักหน้าเขาดีใจแล้วไปกอดที่เอวของเธอ

ในวันนี้กันยากลับไปเอาของที่บ้านพอกลับมาถึงที่โรงพยาบาลแต่ไม่เ

บทที่ 53 จบบริบูรณ์

เขากลับตอบว่า “ตอนที่ฉันอยู่บริษัท ในสมองมีแต่เธอ ทนอยู่ไม่ไหวแม้กระทั่งหนึ่งนาทีจัดการปัญหาก็ไม่ได้ เธอว่าฉันนั่งเสียเวลาที่นั่นอยู่กับเธอไม่ดีกว่าเหรอ?”

กันยาทำหน้านิ่ง “พรุ่งนี้ไปทำงาน......”

“ฉันต้องการพักผ่อน แผลที่ร่างกายฉัน......”

สีหน้าของกันยาเปลี่ยนไปเลย สาค