บทที่ 30 ความกลัวของเธอ

ใบหน้าที่มีรอยยิ้มแต่งเต็มไปด้วยแผล ถูกเสื้อเชิ๊ตที่มีคราบเลือดพันไว้ แต่กลับเผยหุ่นกายที่แสนจะมีเสน่ห์ไว้

การต์เริ่มไม่กลัวเขาแล้ว “ค่ะ งั้นฉันเชื่อคุณ แต่คุณสามารถปล่อยเพื่อนฉันไปได้ไหม?มีเรื่องอะไรเราคุยกันดีดีได้”

สาครแน่วแน่โดยการส่ายหัวให้

กกพูดไม่บอก แต่เธอ

บทที่ 31 เขาไม่ปล่อยเธอแน่นอน

บอดี้การ์ดดูสาย แล้ววางสายทันที เขาโยนมือถือไปโต๊ะที่หันจากหยางไปไกล

“ไม่ต้องขนาดนี้มั้งครับ?ไม่ให้รับแม้แต่สายเดียวเหรอครับ?”หยางแสดงการต่อต้าน

แต่บอดี้การ์ดไมได้สนใจเขาหยางเพียงขำเย็นๆ แล้วนอนดูแพดาน คิดถึงเรื่องการต์ไป

คิดไม่ถึงว่าเขาที่พึ่งพากันยาที่จำ

บทที่ 32 คุยกันดีดี

สาครเตะโต๊ะไปทีหนึ่ง โต๊ะคล่ำ อาหารที่หยางกินกุยกระจายไปที่พื้น หยางจับตะเกียบไว้ทั้งคนทึ้ง ในตะเกียบยังมีเนื้อที่คีบอยู่ชิ้นหนึ่ง สุดท้ายแล้วหยางก็เอาเข้าปาก

หยางตบข้าวที่ติดในตัวไปนิ่งๆ

“อารมณ์ร้อนแบบนี้ทำไม?มีอะไรก็คุยกันดีดีได้มั้ง?”

“อย่ามาทำเป้ฯไม่รู้เรื่อง หยาง