บทที่ 19 ออกไปซะ

สาครยืนอยู่ที่เดิมไม่ซักถามอีกแล้ว มือของเขาจับผ้าม่านและค่อยๆเปิด

แต่เขายืนอยู่ใต้เงามืดของอีกครึ่งม่าน

แดดส่องเข้ามา บนใบหน้าของขวัญ

ใบหน้าของเธอเนียนสวยงามมาก ระหว่างหน้าผากของเธอมีความคล้ายคลึงกับกันยามาก

ขวัญโดนแดดที่ส่องเข้ามาแยงตาของเข้าจึงทำตาปี๋ ขนตายาวประกายสั่นร

บทที่ 20 งานศพของเธอ

ตระกูลสาครทำเพื่อสาคร กระทั่งเชิญจิตแพทย์มา

แต่ว่า พวกเขาก็โดนสาครไล่ออกไป ทุกคนเข้าใจว่าการที่กันยาตายส่งผลกระทบต่อสาครมาก

ตอนนี้สาครเหมือนเด็กที่เอาแต่ใจ เสียคนที่ตนเองรักที่สุด แต่ก็ทำได้แค่แอบอารมณ์เสียคนเดียว

แต่เมื่อไรเขาถึงจะเข้าใจว่ากันยากลับมาไม่ได้แล้ว

สาครไม

บทที่ 21 เธออยู่เคียงข้างเขามาตลอด

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ปีนี้ทั้งปีเธอเธออยู่เคียงข้างเขามาตลอดเลยหรอ?”

หยางยิ้มอ่อน “ใช่ แต่เธอก็ยังไม่ยอมรับฉัน ในหัวใจของเธอมีแต่นาย ฉันเป็นแค่หมอของเธอ อยู่เคียงข้างเธอด้วยฐานะหมอ”

สาครรู้สึกเหมือนหัวใจตนเองจะหยุดเต้น ในตอนสุดท้ายเขากัดฟันพูด “ขอบคุณ”

หยางหั