บทที่ 15 กระทำตัวเอง

หยางสามารถรับรู้ถึงความเจ็บหนักของตัวเอง แต่ทุกอย่างนี้เขาเป็นคนกระทำเอง

“ออกจากท่นี่ซะ เขาไม่ต้องการคุณอีกแล้ว ตอนนี้เขาไม่ต้องการใครทั้งนั้น”หยางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย

สาครกลับไม่ยอมไป อารมณ์ร้อนขึ้นมาอีก

อีกทั้งลงมือโชกหยางที่เข้ามาดึงเขา

“เพราะอะไร?ในเมื่อคุณเ

บทที่ 16 ขอร้องคุณแก้แค้นฉันเถอะ

สาครหลับตาลงในการเก็บความเจ็บปวดตัวเอง

ขวัญเห็นสาครที่ดูเจ็บปวด ในใจเธอก็รู้ว่าเขายังลืมกันยาไม่ได้

แต่ตอนนี้กันยาตายแล้ว คนตายจะไม่สามรถแย่งอะไรกับตัวเองได้หรอก

“สาคร คนตายไม่อาจฝืนขึ้นมาได้ ฉันก็เสียใจกับเรื่องพี่กันยา แต่คุณก็ต้องดูแลร่างกายตัวเองนะ”

บทที่ 17 เขาบ้าไปเเล้ว

หยางคายเลือดในปากออก “ถ้านายยังทำเเบบนี้อีกฉันจะแจ้งตำรวจเเล้วนะ”

หมัดของหยางต่อยสาครจนเขาได้สติไม่น้อย “กันยาเพิ่งเสียชีวิตไป ทำไมต้องรีบเผาเร็วขนาดนี้?เเล้วอีกอย่างครอบครัวของเธอไม่อยู่ที่นี่ด้วย”

“นายมีสิทธิ์อะไรมาสนใจเรื่องพวกนี้?เเล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับนาย?รี