บทที่ 11

เสียเลือดมาก

อีกด้านหนึ่ง

ณ ห้องประชุมบริษัทสาคร

การประชุมครั้งใหญ่ที่จัดขึ้นปีละครั้ง ผู้อำนวยการกำลังรายงานเศรษฐกิจของปีนี้ พอรายงานเสร็จ ก็ถึงเวลาแสดงความคิดเห็นของประธานสาคร

“ท่านประธานครับ ท่านว่าไงครับ?”

สาครไม่ได้ตอบรับ เขาเอาแต่นั่งเหม่อมองโทรศัพท์นิ่งๆ

ผู้คนที่อยู

บทที่ 12

เธอไม่อยู่แล้ว

หัวสมองขาวโพลน หัวใจของเขาเหมือนโดนมีดแทงเข้าไปลึกถึงก้นบึ้งของหัวใจ เขาถึงกับเซไปสองก้าว

และจับโต๊ะข้างๆไว้ เขาโดนมีดผ่าตัดที่วางไว้บนโต๊ะบาดมือ

แต่เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปล่อยให้เลือดไหลไม่หยุด

เขามองโต๊ะที่เต็มไปด้วยเลือดแล้วพูดว่า “กันยาบริจาคไตให้ใคร

บทที่ 13

นายไม่รู้เรื่องนี้หรอ?

หยางยิ้มแห้งอีกครั้ง “นายเป็นแฟนเก่ากันยานายไม่รู้เรื่องนี้หรือไง?”

“หุบปาก นายไม่มีสิทธิ์มาพูดเรื่องของพวกเรา บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น” สาครถาม

หยางถอนหายใจ แล้วพูดต่อว่า “จริงๆแล้ว ปีก่อนกันยาตรวจเจอเนื้องอกในสมอง แล้วเธอก็มาหาฉัน ให้ฉันรักษาให้เธอ ฉันรู้ว่าตอน