บทที่ 7

บทที่7 ควรจะรู้สึกยังไง

เช้าวันรุ่งขึ้น

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตื่นมาตั้งแต่เช้าๆ เปิดคอมพิวเตอร์เช็คดูพวกข่าวรายงานที่มีความเกี่ยวข้องกับไป๋ซื่อ ไม่มีอะไรคืบหน้า เพราะแม้แต่ข่าวของเธอเมื่อวานก็หายไป

สันนิษฐานว่าข่าวพวกนี้จะไปกระทบกับชื่อเสียงของตระกูลเผยเข้าให้ ดังนั้นพวกเขาจึงริเริ่

บทที่ 8

บทที่8 ถูกสวมเขา

ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินเข้ามาในโรงแรม คำพูดที่ชายคนนั้นทิ้งไว้ยังคงแว่ววนอยู่ในหูเธอไม่หาย

จ้าวหยางหลินมารอที่ล็อบบี้สักพักแล้ว ทันทีที่เจอเธอก็รีบเอ่ย “คุณหนูไป๋ ไม่ได้เจอกันนานเลยจริงๆนะครับเนี่ย!”

คนโดนทักทายเก็บอาการความรู้สึกขยะแขยงในใจไว้ รวมถึงการฝืนยิ้มตอบก

บทที่ 9

บทที่9 เธอก็จะพนันสักตั้งเหมือนกัน

ลิฟต์ค่อยๆเคลื่อนตัวขึ้น รวมไปถึงจ้าวหยางหลินที่ค่อยๆเนียนเข้ามาใกล้อย่างคนได้คืบจะเอาศอก “ไป๋เสว่เอ๋อร์ตัวคุณหอมมากเลย วันนี้ฉีดน้ำหอมมาเหรอครับ?”

โชคดีที่ลิฟต์ถึงชั้นพอดี ไป๋เสว่เอ๋อร์โค้งหลบถอยห่างได้พอดี ก่อนจะส่งยิ้มเป็นกันเองเนียนๆไป “ประธาน