บทที่36 นี่เหรอทำงานล่วงเวลา

ไป๋เสว่เอ๋อร์ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบโต้โดยปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา “ไม่ได้หรอก”

เธอกับเผยอี้ยุติความสัมพันธ์อย่างชัดเจนกันมานานแล้ว อีกทั้งตอนนี้เขายังมีจินจิงจิงอยู่ข้างกาย หากเธอไปกินข้าวกับเขาแล้วนั่นจะหมายความว่าอย่างไร?

ไป๋เสว่เอ๋อร์แสดงท่าทียืนกรานขันแ

บทที่37 กฏเหล็กสามข้อ

แววตาคุณแม่ไป๋หม่นลง คล้ายอยากพูดแต่ไม่พูด จ้องมองไป๋เสว่เอ๋อร์ที่ก้มหน้าดูเฟอร์นิเจอร์ สุดท้ายก็เอาคำพูดที่ค้างอยู่กลับกลืนลงคอ

“แม่ เดี๋ยวหนูจะไปเลือกเครื่องประดับที่มีเต็มกระเป๋าของหนูออกมาขาย พอเราได้เงินมาก็เอาไปให้พ่อเจรจากับคนในคุก”

ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา พ

บทที่38 เธอช่างรู้จักให้ท่าจริง ๆ

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินเข้า กำโทรศัพท์แน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ สองวันก่อนเธอติดต่อกับซุนปินผู้รับผิดชอบ ทางนั้นยังบอกว่ายินดีพบพวกเขาอย่างยิ่ง ทำไมจู่ ๆ กลับบอกว่ามีเวลาให้เพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น?

“ประธานซุนคะ ท่านเองก็เป็นคนคุ้นเคยเก่าแก่กับบริษัทเรา เวลาเพียงคร