ตอนที่ 346 แยกกันอยู่ชั่วคราวสองสามวัน

พอไป๋เสว่เอ๋อร์ตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว แสงไฟสีเหลืองนวลสาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อผ้าชีฟองเข้ามา ทำให้ห้องทั้งห้องถูกปกคลุมไปด้วยโทนสีที่อบอุ่น

เธอสูดหายใจเข้าเต็มปอด คิดถึงเรื่องเหล่านั้นที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ คนทั้งคนราวกับได้ผ่านมหันตภัยมาอ

ตอนที่ 347 ไม่เคยคิดที่จะออกมาจากเขามาก่อน

หลังจากนิ่งเงียบอยู่นาน ในที่สุดไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ได้สติกลับคืนมาอย่างช้าๆ “รุ่นพี่ หมายความว่าอะไรหรอคะ?”

“ความหมายตามตัวอักษร” น้ำเสียงของลู่เหยาจริงจังเป็นอย่างมาก “ผมรู้ว่าตอนนี้คุณอยู่ข้างกายของเขาไม่ได้มีความสุข หากคุณยินดีล่ะก็ ผมยินดีที่จะดูแล

ตอนที่ 348 ต้องการ “บริการ” ไหม

เกี่ยวกับสถานะส่วนใหญ่ในบริษัทของถานปินไป๋เสว่เอ๋อร์พอจะเข้าใจอยู่บ้าง หลังจากที่ได้ฟังเจียงหวั่นหวั่นเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟังอีกหนึ่งรอบ ในใจของเธอถึงได้มีความคิดอะไรบางอย่างขึ้นมา

ตอนนี้ถานปินได้เปิดเผยอย่างชัดเจนแล้วว่าอยากจะอาศัยความวุ่นวายในการก่ออาชญา