บทที่ 30: ทำความผิดมหันต์

สวี่เยว่หรูยืนอยู่ข้าง ๆ เผยลี่เชิน เห็นไป๋เสว่เอ๋อร์กำลังสวมกอดบอกลากับหนุ่มต่างชาติทั้งสูงทั้งหล่อสองคน แอบเบ้ปากเบา ๆ

“อ้างทำงานยั่วผู้ชาย…”

เผยลี่เชินได้ยิน เมินหน้าไปด้านข้าง พูดเบา ๆ “กลับบริษัท”

พวกเขาเองก็กินข้าวกับลูกค้าที่นี่เหมือนกัน แต่ไม่ค

บทที่ 31 เมื่อทำผิดก็ต้องลงโทษ

สองชั่วโมงกว่าหลังจากนั้น ฟางหรงเทียนต้อนรับ Rolf ตัวแทนจากเยอรมัน หลังก้าวเท้าส่งพวกเขาจากไป เผยลี่เชินก็เคาะประตูเข้ามาพอดี

ฟางหรงเทียนนั่งลงบนเก้าอี้สำนักงาน มองยังคนที่เดินเข้ามาอย่างไม่รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย หันหน้าไปออกคำสั่งอานโหรว “ไปเตรียมกาแฟมาสอ

บทที่32 หากไม่ใช่ลำเอียงแล้วจะให้เรียกว่าอะไร

เผยลี่เชินมีสีหน้าเย็นชา ก้าวเท้าเข้าไปยังโรงอาหาร ชั่วขณะนั้น ราวกับแสงสว่างรอบด้านส่องทาบทาลงมายังร่างเขาให้รู้สึกพร่างพราวตา

คนบางคนเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ล้วนถูกผู้คนจับตามองตั้งแต่แรกพบ เขาเป็นคนประเภทนั้น ไป๋เสว่เอ๋อร์เองก็เช่นกั