บทที่ 25

: ศักดิ์ศรีเธออยู่ไหน

ทุกคนหน้าเสีย พวกเขาล้วนเป็นคนที่พอรู้ว่าเผยลี่เชินเป็นคนยังไงในระดับหนึ่ง นอกจากรู้ว่าเผยลี่เชินภายนอกหยิ่งยโส ทำงานเด็ดขาด และก็เข้าใจกว่าคนทั่วไปว่าเขาเป็นคนที่เย็นชาและใจเด็ดขนาดไหน

แต่วันนี้ฟางเสี่ยวเสี่ยวดื่มเยอะไปหน่อย ในจังหวะนี้คงไม่เห็นหัวใครทั้งนั้

บทที่ 26

: เขาใส่ใจขนาดนี้

คืนนี้ไป๋เสว่เอ๋อร์นอนไม่ดี พลิกตัวไปมา สุดท้ายหลับไปในช่วงกลางดึก เป็นไปตามคาด ตื่นขึ้นมาอีกวัน ใต้ขอบตาดำอย่างเห็นได้ชัด

ไป๋เสว่เอ๋อร์ล้างหน้าล้างตา แต่งหน้าเรียบร้อย ลงมาข้างล่างบ้าน พบว่าคุณแม่ไป๋กำลังยุ่งอยู่ในห้องครัว

พอเห็นเธอ คุณแม่ไป๋รีบยกโจ๊กและซา

บทที่ 27

: เรื่องบางเรื่องไม่ต้องรอให้กลับบ้านถึงจะทำได้

พอเผยลี่เชินทาแผลให้เธอได้พอประมาณ เขาถึงเงยหน้าขึ้น โยงสำลีเข้าถังขยะ “มองอะไร?”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตั้งสติได้ กลับตอบคำถามจากเขาทันทีไม่ได้ จึงนิ่งเงียบไว้

เผยลี่เชินยิ้ม มองไปทางไป๋เสว่เอ๋อร์ด้วยท่าทางพูดเล่น “ผู้ชายเมื่อกี้เป็นรอ