บทที่ 187 ไม่มีใครตัดเส้นทางเงินตัวเอง

ทุกคนออกจากห้องประชุมด้วยการแสดงออกที่แตกต่างกัน คนที่แต่เดิมยืนมุงดูอยู่ที่ประตูถามโน่นถามนี่ ทุกคนไม่กล้าวิพากษ์วิจารณ์ที่ประตูห้องประชุม ทำตัวเป็นนกกระจอกแตกรัง พูดเสียงจ๊อกแจ๊กไปมา

เมื่อสักครู่เจียงหวั่นหวั่นส่ง USB ให้ก็อยู่ในห้องประชุมด้วย แต่เรื

บทที่188 ยิงกระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว

รถไมบัคจอดอยู่ด้านข้างของหน้าต่างร้านอาหาร เผยลี่เชินนั่งอยู่ในรถสามารถมองเห็นอากัปกิริยาของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน

เห็นไป๋เสว่เอ๋อร์ปิดโทรศัพท์โดยไม่ลังเล เขาขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ดูท่าเธอจะโกรธจริง

เขาหันมามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามไป๋เสว่เอ๋อร์

บทที่ 189 ทำตัวไม่สมอายุ

เผยลี่เชินเห็นไป๋เสว่เอ๋อร์ที่จู่ๆ ก็เงียบไป จึงอดไม่ได้ที่จะถาม “เป็นไรไป?”

“เปล่าคะ” ไป๋เสว่เอ๋อร์ตอบด้วยเสียงเรียบ แต่ในใจกลับว้าวุ่น

เห็นท่าทางผิดปกติของหญิงสาว เผยลี่เชินจึงถามต่อ “เมื่อตอนหัวค่ำเธอไปไหนมา?”

ไป๋เสว่เอ๋อร์นิ่งไปครึ่งวินาที ก่อนตอบไปเ