บทที่ 164 ดูแลคนของแกให้ดี

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกตะลึงไปชั่วขณะ ยังไม่มีการตอบสนองกลับมา เผยอี้ก็ได้หันหน้ามองมาที่เธอ ในสายตาของชายหนุ่ม แฝงไปด้วยความระมัดระวังและความโมโหอย่างเห็นได้ชัด

คนที่ถูกชนเป็นเธอแท้ๆ แต่คิดไม่ถึงว่าจินจิงจิงกลับมากลับคำลอบกัดเธอได้ สีดำต่างสามารถพูดจนกลายเป็นสีขาว นี่คือ

บทที่ 165 ห้องรับรองพิเศษโดยเฉพาะ

รู้สึกได้ถึงลมหายใจของชายหนุ่มที่แฝงไปด้วยความปรารถนาที่จะครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ไป๋เสว่เอ่อร์ก็ลมหายใจติดขัดขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ พอเธอแหงนมองขึ้นไป ก็เห็นเส้นโครงหน้าที่ชัดเจนของชายหนุ่ม

เขาโน้มสายตาลงมา ประสานเข้ากับสายตาของเธอพอดี “ตามติดผม อย่าไปไหน

บทที่ 166 จับตาดูเผยลี่เชินเอาไว้

เห็นเขาให้ความร่วมมือ ไป๋เสว่เอ๋อร์ถึงได้แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอส่งยิ้มให้กับผู้หญิงสองคนนั่นเล็กน้อย แล้วก้มหน้าดูกำไลที่อยู่ในมือต่อไป

สีและความมันเงาที่อ่อนโยนและชุ่มชื้น ยังมองยังไงก็ดูเหมือนหยกธรรมชาติที่ราคาไม่น้อยจริงๆ แต่กลับซ่อนร่องรอยที่คนปกติไ