บทที่ 160 คนรักกับเสี่ยเลี้ยง

ไป๋เสว่เอ๋อร์ชะงักไป ฟังน้ำเสียงที่เป็นการซักถามของผุ้ชายคนนี้ออก เธอขมวดคิ้วเล็กๆก่อนจะหันกลับมาถามเสียงต่ำ “ ทำไมหรอคะ?”

เผยลี่เชินวางเอกสารในมือ สายตาบ่งบอกถึงความเยือกเย็น “ ผมอยากรู้ว่าวันนี้คุณไปไหนมาบ้าง ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกใจและชะงักไป “ วันอื่นค่

บทที่ 161 ผมก็ชอบคุณเหมือนกัน

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเธอฝันถึงเรื่องอะไรกันแน่ ทว่าเห็นการตอบสนองเช่นนี้ของเธอ ก็รู้แล้วว่าเธอกำลังฝันร้าย แทนที่จะมองดูเธอทรมานแบบนี้ สู้เรียกเธอตื่นขึ้นมาเลยยังจะดีซะกว่า

“ไป๋เสว่เอ๋อร์ ไม่ต้องกลัว ผมอยู่นี่” เผยลี่เชินเอ่ยปากด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ ยื่นมือออกไปกุ

บทที่ 162 จะไม่จัดการกับเรื่องที่ยุ่งเหยิงนี้แทนแกอีกต่อไป

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ฟัง ก็รู้สึกผิดหวังขึ้นมาเล็กน้อย ป้าจางที่อยู่ด้านข้างจึงได้เอ่ยโน้มน้าวขึ้นว่า “นั่นสิคะคุณหนูไป๋ ยังไงก็พักผ่อนเยอะๆ เช่นนี้พออาการป่วยหายเป็นปลิดทิ้งแล้ว พรุ่งนี้จึงจะสามารถไปทำงานด้วยความแข็งแรงได้”

ไป๋เสว่เอ๋อ