บทที่ 156 คนที่ไม่ควรยุ่งก็อย่ายุ่ง

เสียงของทั้งสองต่างก็พูดแบบเบาๆ คนอื่นๆต่างก็กินๆดื่มๆของตัวเองไป ไม่มีใครได้ยินได้ฟังอะไร

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจลึก ก่อนจะจ้องไปที่เขาอย่างต้องการคำตอบ “ คุณเสิ่นหมายความว่าไง? ”

เสิ่นหรูเฟิงหัวเราะออกมา เพื่องบ่งบอกความหายของตัวเองให้ชัดเจน “ ถ

บทที่ 157 อยู่ข้างกายผมก็ดีแล้ว

แสงแดดยามเช้าทะละผ่านหน้าต่างเข้ามาสาดส่องบนเตียงใหญ่ แสงแดดที่เริ่มแรงจนรู้สึกแสบตาทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กๆก่อนจะพลิกตัวแล้วลืมตาขึ้นมา

ผ่านห้องนอนที่คุ้นตาทำให้เธอแปลกใจ และพยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวันก่อนแต่กลับคิดไม่ออก

เมื่อว

บทที่ 158 ปลูกไว้ในมือเขา

กลับมาถึงห้อง เผยลี่เชินก็เปลี่ยนชุดเสร็จพอดี ไป๋เสว่เอ๋อร์ลังเลนิดหน่อยก่อนจะถามขึ้น “ วันนี้ฉันไม่เข้าบริษัทได้ไหมคะ? ”

เผยลี่เชินนิ่งไปพักหนึ่ง “ ได้สิ ”

เขาติดกระดุมเสื้อสูทก่อนจะมองเธอด้วยสายตาที่สงสัย “ เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตอบแบบ