บทที่ 146 คิดถึงตัวเอง

ไป๋เสว่เอ๋อร์โกรธจัดจนกำมือเป็นหมัดแน่น “ผู้จัดการเฉิน วันนี้หากฉันยังอยู่ที่นี่ ฉันจะไม่ส่งใครให้คุณเด็ดขาด ใช้ให้พนักงานหญิงไปนั่งเป็นเพื่อนลูกค้าดื่มเหล้า ผลของความผิดติดสินบนครั้งนี้คุณรับไม่ไหวแน่”

เฉินเจิงได้ยินเรื่องติดสินบนที่เธอพูดจึงรู้สึกโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เ

บทที่ 147 ซุบซิบนินทา

หลังจากนั้นเขายกมือขึ้นเสยคางของไป๋เสว่เอ๋อร์ ยิ้มน้อยๆ “เธอช่วยพูดอีกครั้งได้ไหม”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มที่มุมปาก “มีคุณอยู่ ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น”

ขณะที่เธอพูด เผยลี่เชินโน้มตัวก้มหัวลงจูบที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอ

เด็กน้อยดูเหมือนจะขโมยหัวใจเขา รอยยิ้มของเธ

บทที่ 148 เบื้องหลังข่าวลือ

วันรุ่งขึ้น โทรศัพท์ที่ออฟฟิศประธานบริษัทดังไม่หยุดตั้งแต่เช้า

ไป๋เสว่เอ๋อาร์วางสายโน้นก็รับสายนี้ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นพวกสื่อมวลชนถามแต่เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเผยอี้กับจินจิงจิง

ได้ยินเสียงจากห้องข้างดังขึ้น ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงรีบวางสาย ลุกขึ้นเดินไปหาเผยลี่