ตอนที่ 132 นี่เป็นเรื่องบังเอิญอย่างนั้นหรือ

สองชั่วโมงต่อมา ณ โรงพยาบาลเมืองไห่เฉิง

ไป๋เสว่เอ๋อร์คอยเฝ้าอยู่ที่ข้างเตียงของเผยลี่เชินตลอดเวลา แม้ว่าข้างนอกจะมีเสียงดังแค่ไหน แต่เธอก็ยังคงอยู่ที่นั่นตลอด และไม่ขยับเลยสักนิดเดียว

ตอนนี้เธอเพียงแต่ต้องการเห็นเผยลี่เชินฟื้นขึ้นมาเท่านั้น

ตอนที่ 133 ไปจากลี่เชิน

สีหน้าของหลิวต๋ารู้สึกอึดอัดขั้นมาในทันที “เลขาไป๋ ทางฝ่ายของเราได้ทำการตรวจสอบตามที่คุณร้องขอมาแล้วเรียบร้อย ผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็นไปตามที่ผมได้แจ้งคุณไป เรื่องนี้ผมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้...”

ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการให้เรื่องมันจบในลักษณะนี้สินะ

หลังจากที่นิ

ตอนที่ 134 ผมจริงจังนะ

เมื่อไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินดังนั้น เธอก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เป็นไปได้ไหมว่าเมื่อครู่นี้ เขาไม่ได้ยินอะไรเลยน่ะ

เธอเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าของเธอปรากฏให้เห็นรอยยิ้มขึ้นมา เธอพูดอย่างเบาๆ ว่า “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่พูดคุยกันเรื่องทั่วไปสบายๆ น่ะค่ะ”

สายตาของชายหนุ่