บทที่ 110

ตอนที่ 110 รีบลาออก

ตอนที่ไป๋เสว่เอ๋อร์ฟื้น ท้องฟ้าก็มืดแล้ว

เธอลืมตาเห็นผนังสีขาว เธอมึนหัวจนเกือบจะยกไม่ขึ้น หมดแรง

เผยลี่เชินซึ่งยืนอยู่ที่หน้าต่างได้ยินเสียงเธอ จึงหันกลับมามองไป๋เสว่เอ๋อร์ที่นอนอยู่บนเตียง แสงไฟส่องใต้ตาเธอ “ไป๋เสว่เอ๋อร์”

เสียงพึมพำทำให้ไป๋เสว่เ

บทที่ 111

ตอนที่111 พวกเธอกำลังใจดูกันรึเปล่า

“แม่!” สีหน้าของไป๋เสว่เอ๋อร์เปลี่ยนไป “ตอนนี้หนูกำลังไปได้สวย ทำไมให้หนูลาออก อีกอย่างถ้าหนูลาออกแล้วเราสองคนจะอยู่ยังไง?”

“เฮ้อ...เสว่เอ๋อร์! ลูกไม่ค่อยฟังที่แม่พูดเลย ถ้าหากลูกฟังแม่ ก็คงได้ลงเอยกับเผยอี้ไปนานแล้ว ลาออกจากงาน ก็คงไม่เกิดเรื่

บทที่ 112

ตอนที่ 112 มีความหมายกับฉัน

เผยอี้เห็นสีหน้าตกตะลงของหญิงสาว สายตาหยุดอยู่ที่มุมปากของเธอ

เขาเดินไปข้างหน้าด้วยสีหน้ากังวล ขมวดคิ้ว “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

วันนี้ที่บริษัทไม่รู้ใครปล่อยข่าวว่าไป๋เสว่เอ๋อร์ ถูกลอบทำร้าย ตอนแรกเขาก็ไม่เชื่อ ต่อมาก็ได้ยินว่าไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่มาท