บทที่10 ช่างเป็นผู้หญิงที่โง่เสียจริง

ทันทีที่ที่ได้ยินเรื่องวางยาเข้า เผยลี่เชินดวงตาแคบลงพร้อมเปลวไฟที่เริ่มปะทุราวกับนกฟินิกซ์ สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความโมโหแทบจะในทันที ส่งเสียง “อืม” ในลำคอตอบกลับก่อนจะว่าต่อ “ไปเตรียมรถ และก็ให้คนของโรงแรมไปเช็คดูว่าห้องของเผยอี้อยู่ไหน”

“รับทราบครับท่

บทที่11 ช่วยครั้งที่สอง

“ช่วยเธองั้นเหรอ?” เผยลี่เชินมองคนที่อยู่ในอ้อมแขนของตน ก่อนจะสบถเสียงเย็น “ไป๋เสว่เอ๋อร์ หน้าเธอนี่มันหนาดีจริงๆ”

นิ้วเรียวยาวพยายามง้างริมฝีปากที่กัดแน่นของหญิงสาวอย่างรุนแรง ก่อนใบหน้าแสนเย็นชานั้นจะประคองคนในอ้อมกอดออกไปจากที่นี่

……

เป็นเวลาเช้าตรู่ขอ

บทที่12 ตลกร้าย

บางทีแอลกอฮอล์ที่ไหลวนอยู่ในตัวคงเป็นเหตุผลที่ดีที่สุดที่ทำให้เธอกล้าทำมันลงไป เพราะถ้าเปรียบเทียบระหว่างจ้าวหยางหลิน เผยลี่เชินก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น ชายคนนี้ทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจในเรื่องพวกนี้ได้เป็นอย่างดี

เรื่องที่เผยลี่เชินเข้าไปหิ้วไป๋เสว่เอ๋อร์