บทที่ 28 เห็นแก่ตัว

เด็กผู้ชายส่ายหัว เพียงกอดเขาไว้แน่นขึ้น

โมลูบหลังเขาเบาๆ สักพักเขาก็จะลงจากอ้อมกอดโม โมรับรู้แล้วก็ปล่อยเขาลงมา

เด็กผู้ชายวิ่งไปห้องรับแขก ยืนข้างๆเปียโน จ้องมองเปียโนไว้ให้ห่าง โมเห็นเขาที่เต็มไปด้วยความสงสัย เลยเปิดออก อุ้มเขาขึ้นมา เล่นเพลงหนึ่งให้เขาไป เป็นเพลงที่เขาตั

บทที่ 29 ปานที่เหมือนกัน

ต่อมาโมก็พาเด็กไปนั่งเรือเล่น เขาจะชี้ไปที่วิวต่างๆแล้วบอกว่าคืออะไร ทำไมถึงตั้งชื่อแบบนี้

ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยพูด แต่โมก็รู้สึกพอใจที่สุด

เขายังพาเด็กไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆ เป็นเสื้อคู่แม่ลูก บนเสื้อยืดเสื้อเด็กขึ้นว่า ‘ แม่ผมสวยที่สุด’ เสื้อยืดของโมเขียนว่า ‘ ลูกแม่น่ารัก

บทที่ 30 แม่ยังมีชีวิตอยู่

เขาใช้เวลาสองปีเต็มๆในการพาซีซีไปเที่ยวทั่วโลก ซีซีค่อยๆเปิดริมฝีปากพูดกับเขา ยอมออกจากโลกนี้ไป

ครั้งแรกที่เขาเรียกเขาว่าพ่อ เขาถึงกับน้ำตาไหล ถ้าครั้งนี้ซีซีหายไปจริงๆ เขาก็คงจะเก็บตัวเองอยู่แต่ในโลกตัวเองอีกครั้ง ควรจะทำยังไงดี

ใครกันแน่ที่กล้าลักพาตัวซีซีไป ถึงจะ