บทที่ 20 สำนึกผิด

กาจทำตาโต “คุณพูดอะไรนะ ภรรยาเก่าผมเผาไปแล้ว”

“ใช่ครับ แต่ว่าอัฐิของเธอยังเก็บไว้ที่วัดนะครับ ถ้าคุณว่างก็ไปเอาได้”

“.......”

กาจไม่เคยคิดว่า การที่ได้พบเจออรอุมาอีกครั้งเธอจากกลายจากศพเป็นอัฐิไปแล้ว

โกศใส่อัฐิธรรมดาแต่เย็นเฉียบ ทั้งๆที่ไม่ได้หนักอะไรเลย แต่ก็ทำให้รู้สึก

บทที่ 21 กาจเริ่มรู้สึกสงสัย

เช้าวันรุ่งขึ้น กาจกลับไปทำงานดังเดิม

หลังจากตื่นนอน อุราก็ไปที่ห้องเด็กทารก เห็นพี่เลี้ยงกำลังป้อนนมให้จีโน่อยู่ข้างเตียง

“ฉันทำเอง” อุราพูดขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม รับขวดนมจากมือพี่เลี้ยง จากนั้นพูดขึ้นอีกว่า “เธอไปกินอาหารเช้าเถอะ เดี๋ยวเย็นหมดแล้ว”

“ขอบคุณคุณนาย

บทที่ 22 ดวงตาของเขารู้สึกสับสน

สาวสวยเห็นกาจมองตัวเองไม่หยุด แล้วสายตานั้นมองไปแถวทรวงอก อดไม่ได้ที่จะยืดอกตัวเองขึ้นมาอีก เพื่อให้กาจได้มองเนินอกอันลึกของเธอได้ชัดเจน

ผู้ชายเหรอ ก็เหมือนกันหมดแหละ

แต่ผู้ชายที่หล่อแถมรวยอย่างกาจ อีกหน่อยก็ยังคงมีผู้หญิงที่พร้อมเสนอตัวให้เขาไม่ขาด ถ้าหากสามารถขย