บทที่ 18 ฝันร้ายไม่หยุด

อุราได้ยินคำว่า “อรอุมา” เกือบจะยกมือขึ้นมาตบหน้ากาจ

กาจบังอาจมือจับแก้มเธอแล้วเรียกชื่อ “อรอุมา” กาจกำลังถูกวิญญาณของนางอรอุมาครอบงำรึไง

ไม่ใช่บอกว่าเกลียดอรอุมานักหนาเหรอ แล้วทำไมตอนนี้ถือได้พร่ำเพ้อแต่ชื่อขออรอุมาอยู่ได้

หรือเพราะว่าอรอุมาตายแบบกะทันหันเกิ

บทที่ 19 ผลตรวจ

“ ออ คุณกาจใช่ไหมครับ” เสียงตอบรับจากปลายสาย พูดขึ้น “คุณรอสักครู่นะ ทางฝ่ายตรวจยังไม่ได้ส่งผลมาให้ผมเลย เดี๋ยวผมโทรตามดูนะครับ......”

“คุณคะ เครื่องบินถึงเวลาเทคออฟแล้วนะคะ รบกวนรีบกลับที่นั่งด้วยค่ะ” พนักต้อนรับดูนาฬิกาหลายครั้ง สีหน้าแสดงออกถึงความกังวล

ยังมีผู้โดยสารท่านอื่

บทที่ 20 สำนึกผิด

กาจทำตาโต “คุณพูดอะไรนะ ภรรยาเก่าผมเผาไปแล้ว”

“ใช่ครับ แต่ว่าอัฐิของเธอยังเก็บไว้ที่วัดนะครับ ถ้าคุณว่างก็ไปเอาได้”

“.......”

กาจไม่เคยคิดว่า การที่ได้พบเจออรอุมาอีกครั้งเธอจากกลายจากศพเป็นอัฐิไปแล้ว

โกศใส่อัฐิธรรมดาแต่เย็นเฉียบ ทั้งๆที่ไม่ได้หนักอะไรเลย แต่ก็ทำให้รู้สึก