บทที่ 14 ไม่ควรไปรักคนที่เกลียดเรา

“ลูก ลูกฉันอยู่ไหน” อรอุมาพูดด้วยเสียงสั่นครือ

“ตายแล้ว” น้ำเสียงปลายสายที่เย็นชาของกาจ

“....” อรอุมาตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ปากสั่นยิกๆ อึ้งกับสิ่งได้ยิน พูดอะไรไม่ออก ทางกาจเองก็ตัดสายทิ้งอย่างไม่ใยดี

อรอุมาต่อสายไปอีกครั้ง ครั้งนี้ กาจปิดเครื่องใส่

บทที่ 15 ยืนยันศพ

เปรียบเหมือนดวงตาถูกหนามแทงเข้าไปไม่ยั้ง กาจไม่ละสายตาจากหน้าจอมือถือ เขาไม่อาจเชื่อในข้อความที่เขามองเห็นอยู่

ยืนยันศพ.....

อรอุมา ตายแล้วเหรอ

ใจเริ่มเต้นไม่หยุด ได้สติ กาจรีบวิ่งไปทางลิฟท์

“กาจ ทำไมเธอยังอยู่ตรงนี้ อีกสองนาทีพิธีก็จะเริ่มแล้วนะ เราต้องเตรียมตัวเข้าง

บทที่ 16 คำว่า “กาจ” คำนั้น

ภายในอากาศ ได้กลิ่นซากเน่าลอยมาแต่ไกล

กาจมาตามเสียง เดินไปที่ห้องน้ำ เห็นบนพื้นห้องมีเลือดที่แข็งตัวเป็นวงก

ว้าง ยังมีตำรวจสองนาย และศพผู้หญิงที่นอนอยู่ในอ่างอาบน้

ศพผู้หญิงคนนั้น ทั้งตัวจมอยู่ในอ่างอาบน้ำ น้ำกลายเป็นสีแดงออกส้ม เส้นผมสีดำลอยอยู่บนผิวน้ำยังกะ