ตอน 1
รักที่ทรมาน รักที่ต้องเจ็บ
บทที่ 1 เธอไม่คู่ควรมีลูกของฉัน
รักที่ทรมานรักที่ต้องเจ็บ
“คุณกาจ อย่าค่ะ คุณกาจเบาหน่อย คุณกาจออกไป……”
ในห้องน้ำ อรอุมามือข้างหนึ่งจับกับกระเบื้องบนผนังห้องน้ำ อีกข้างหนึ่งพยุงหน้าท้องที่กระดกสูงขึ้นเรื่อยๆของตัวเอง กาจหันหลังมองผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเธอด้วยความเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน
กาจเผยรอยยิ้มที่เย็นชา ยิ่งเพิ่มแรงที่เอว ยิ่งลุกล้ำเข้าไปลึก “รักฉันมากไม่ใช่เหรอ แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้วหรือ？”
อรอุมาเงยหน้าขึ้น ร่างกายเจ็บปวดจนตัวงอ“ฮือ เจ็บเหลือเกิน...คุณกาจ หยุดเถอะ หยุดทำร้ายลูกที่อยู่ในท้องของฉันเสียที นี่ก็เป็นลูกของคุณด้วยนะ
กาจบีบใบหน้าของอรอุมา แล้วดึงอรอุมามาอยู่ที่ตรงหน้าเธออย่างไม่ออมแรง น้ำเสียงที่พูดออกมา แสดงถึงความเกลียดชังอย่างชัดเจน“ อรอุมาเธอคู่ควรมีลูกกับฉันด้วยเหรอ？ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปู่อยากอุ้มหลาน ฉันไม่เคยคิดจะแตะต้องตัวเธอด้วยซ้ำ！”
“คุณกาจ คุณต้องโหดร้ายกับฉันขนาดนี้เลยเหรอ？”อรอุมามองกาจอย่างทุกข์ทรมาน。
“ฮึ แค่นี้ก็เรียกว่าโหดร้ายเหรอ？ตอนที่เธอใช้คุณปู่ของฉันมาบังคับให้ฉันแต่งงานกับเธอหล่ะ ไม่โหดร้ายเหรอ？เธอพรากฉันกับอุราที่รักกันมาเป็นสิบปี ไม่โหดร้ายเหรอ？อรอุมาในโลกนี้ คนที่โหดร้ายที่สุด ก็คือเธอ！”
กาจพูดออกมาด้วยความเจ็บปวด ยิ่งทำให้แรงที่ทำอรอุมา เพิ่มความรุนแรงและความบ้าคลั่ง ทั้งหนักทั้งป่าเถื่อน ลุกล้ำลงไปจนลึกสุดขั้วในร่างกายอรอุมา。
“โอ๊ย——”อรอุมากรีดร้องออกมาอย่างทรมาน เธอขดตัวไว้ และไม่หยุดที่หาทางหลบหนี “อย่านะ ลูก ลูกของฉัน ……”
“ไม่ต้องกังวล อายุครรภ์ตั้งเก้าเดือนแล้ว ถึงแม้จะผ่าคลอดก่อนกำหนด ก็ไม่มีปัญหาอะไร อย่างมากก็ร่างกายอ่อนแอหน่อย ตระกูลทรัพย์อนันต์เลี้ยงไหว ”กาจดึงเอววอรอุมากลับอย่างแรง ไม่ได้ลดความป่าเถื่อน แต่กลับเพิ่มความรุนแรงและแรงกระแทกขึ้นเป็นเท่าตัว。
“โอ๊ย โอ๊ย——”อรอุมาโดนกระทำอย่างทารุณโดยไม่เหลือชิ้นดี เธอทนความเจ็บปวดไม่ไหวจนอวดครวญออกมาอย่างโศกเศร้า “คุณกาจ ไม่ว่ายังไง ลูกก็เป็นสายเลือดของคุณนะ คุณทำกับลูก อย่างเลือดเย็นแบบนี้ได้ไง？”
“เพราะว่านี่ไม่ใช่ลูกของอุรา ในโลกนี้ มีแค่อุราเท่านั้นที่คู่ควรมีลูกกับฉัน ส่วนเธอนั้น ถึงแม้จะคลอดลูกออกมาแล้ว ฉันก็ไม่มีทางที่จะมองหน้าลูกแม้แต่ครั้งเดียว。”
กาจพูดออกมาอย่างเลือดเย็น หลังจากใช้ความป่าเถื่อนสำเร็จความใคร่แล้วนั้น กาจปล่อยร่างกายเธอ
อรอุมาเปรียบเสมือนหุ่นเชิดที่เชือกขาด หมดแรงฟุบลงไปกองอยู่บนพื้นกระเบื้องอันเย็นเฉียบ
กาจไม่เยแสในความอ่อนแอของเธอ พลันหยิบเสื้อคุมมาใส่ และพลันพูดขึ้นว่า“อรอุมาวันนี้เป็นบทลงโทษที่ให้เธอ ถ้าเธอยังบังอาจไปอวดดีต่อหน้าอุราอีก ครั้งหน้าฉันทำเธอเจ็บกว่านี้แน่นอน！”
ประตูห้องน้ำ โดนกาจสะบัดอย่างแรง
อรอุมาจับราวเหล็กฝักบัวไว้แน่น ค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้น สายน้ำอุ่นสาดลงบนตัวเธอ แต่ก็ไม่ช่วยให้ใจเธออบอุ่นขึ้นมาได้เลย
อุรา ……อุรา ภักดีพงษ์ ……คนที่เคยเป็นเพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมห้องของวรากลับกลายเป็นดอกบัวสีขาวที่นำมาพาหายนะมาให้เธอแบบสาหัส
วันนี้ อรอุมาแค่บังเอิญไปเจออุราที่ห้างสรรพสินค้า ไม่กล้าแม้แต่แสดงความได้ใจ ก็โดนอุราไปใส่ร้ายป้ายสีต่อหน้ากาจแล้ว
กี่ครั้งแล้ว ที่กาจ ใช้ความรุนแรงกับเธอเพราะอุราเป็นต้นเหตุ ทำร้ายเธอทั้งร่างกายและหัวใจ
อาการปวดที่ท้อง เพิ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
เหงื่อโชกหน้าผากอรอุมา มดลูกเริ่มบีบตัวเป็นระยะๆ เธอมองไปที่ขาอย่างหวาดกลัว มีเลือดไหล ออกมาไม่หยุดสาย
น้ำที่ไหลกลายเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว แดงไปทั่วดั่งดอกไม้ที่บานสะพรั่ง สีแดงสดจนน่ากลัว
ตอน 2
บทที่ 2 รื้อฟื้น
“คุณกาจ คุณกาจ”
อรอุมาสีหน้าซีดเผือกไม่หยุดที่จะร้องขอความช่วยเหลือจากกาจ เธอออกจากห้องน้ำอย่างทุลักทุเล “คุณกาจ ฉันมีเลือดออก คุณรีบพาฉันไปส่งโรงบาลหน่อย”
กาจกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ กาจไม่ค่อยได้นอนค้างคืนที่นี่ เพียงแวบเดียวที่มองไปขาที่เต็มไปด้วยเลือดของอรอุมา เขารู้สึกกังวลขึ้นมา แต่นั่นเป็นเพียงแค่ความรู้สึกชั่วขณะจริงๆ กาจก็คิดได้ว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาคือคนที่ทำลายของรักของเขาและอุรา ก็ทำให้ความรู้สึกเกลียดชังผุดขึ้นมาทันที
อะไรคือความสงสาร อะไรคือความเห็นใจ เธอไม่คู่ควรแม้แต่น้อยนิด
กาจเอาเสื้อคลุมมาใส่ แล้วหันหลังกลับอย่างเลือดเย็น แล้วพูดขึ้นว่า “ชั้นล่างมีแม่บ้านและคนขับอยู่ เธอไปบอกให้พวกเขาส่งเธอไปโรงพยาบาลได้”
อรอุมาไม่มีคำพูดใดๆ
อรอุมาไม่เคยรู้เลยมาก่อน ว่ากาจเลือดเย็นกับเธอได้เพียงนี้ ถ้าเป็นคนแปลกหน้า เห็นผู้หญิงท้องโตเลือดออก ก็คงไม่รอช้าที่จะพาไปส่งโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ?
แต่กาจกลับหันหลังจากไปโดยไม่ใยดีเลย ทำอย่างกับว่า ลูกในท้องของอรอุมา ไม่ใช่ลูกของเขา
ยิ่งปวดที่ใจ มดลูกก็บีบตัวหนักขึ้น
อรอุมาบอกกับตัวเองต้องมีสติ เธอกดกริ่งขอความช่วยเหลือ แล้วบอกกับแม่บ้านอย่างใจร้อนว่า “ฉันจะไปโรงพยาบาล รีบบอกให้คนขับเตรียมรถไว้ พวกเธอขึ้นมาสองคนมาพยุงฉันหน่อย”
โชคดีที่ลูกปลอดภัยไม่เป็นอะไร แต่ว่ามีสัญญานของการแท้งลูกคุกคาม คุณหมอสั่งให้อรอุมานอนที่โรงพยาบาลเพื่อป้องกันการแท้งลูก หมอสั่งให้นอนพักมากๆ ไม่ให้ขยับตัวทำอะไร
อรอุมาทำตามที่หมอสั่งทุกอย่าง
ท้องยิ่งอยู่ยิ่งโต สองขาก็บวมขึ้นเรื่อยๆ หลายครั้งที่อรอุมาต้องขอความช่วยเหลือจากพยาบาล เธอถึงจะลุกจากบนเตียงได้
กาจไม่เคยมาเยี่ยมอรอุมาที่โรงพยาบาลเลย แม้แต่โทรศัพท์ก็ไม่เคยมี
หนึ่งอาทิตย์ก่อนถึงวันกำหนดคลอด ในห้องผู้ป่วยนี้ ในที่สุดก็มีแขกมาเยี่ยมเยียน นั่นก็คือ อุรา
“อรอุมา ยินดีด้วยนะ ท้องใหญ่มากแล้ว ใกล้คลอดแล้วสินะ”
อุราถือกระเป๋าชาเนลรุ่นลิมิเต็ด ทั้งชุดสั่งตัดเรียบหรูเผยหุ่นสวยงามได้รูป “ว้าย เขาว่ากันว่าคนท้องดูโทรมที่สุด เห็นท่าจะจริงนะเนี่ย ดูเธอสิทั้งอ้วนทั้งบวม มิน่าหล่ะกาจเขาถึงไม่ยอมมาเยี่ยมเธอเลย”
คำพูดที่ประชดประชัน ซ้ำเติมบาดแผลคนอื่นอย่างออกนอกหน้า
อรอุมาจับผ้าคลุมเตียงไว้แน่น กัดฟันพูดขึ้นว่า“อุรา เชิญเธอออกไป”
“อ้าว ทำไมใจร้ายแบบนี้หล่ะ”อุราไม่หยุดที่จะเดินเข้าหาอรอุมา ทำท่าผยองวนอยู่รอบเตียงนอนอรอุมา ใช้วาจาและคำพูดที่ก้าวร้าวบอกกับอรอุมาว่า “ยังไงเราก็เคยเป็นเพื่อนรักกันมาก่อนนะ ฉันเห็นว่าเธอน่าสงสาร นอนเหงาคนเดียวอยู่ในห้องผู้ป่วย เลยมาเยี่ยมเยียน เธอไม่ควรจะขอบคุณฉันหน่อยเหรอ?”
อรอุมากำหมัดแน่น ครั้งแรกที่สีหน้าแสดงออกถึงความโกรธ “อุรา ตอนนั้น ฉันเป็นคนช่วยเหลือกาจออกจากอุบัติเหตุรถยนต์ครั้งนั้น แต่เธอกลับฉวยโอกาสตอนที่ฉันนอนสลบอยู่ โกหกกาจว่าเธอเป็นคนช่วยเหลือเขา ถึงตอนนี้ ถือว่าฟ้ามีตา ทำให้ฉันกลายเป็นเมียของกาจ แล้วทำไมเธอต้องมาทำลายเราครั้งแล้วครั้งเล่า ”
“ฮ่าๆๆ อรอุมาเธอทำไมเธอตลกแบบนี้”
ถึงแม้รื้อฟื้นเรื่องเก่า ก็ไม่ได้ทำให้อุรารู้สึกระอายใจเลยแม้แต่น้อย แถมยังพูดออกมาอย่างหน้าด้านว่า “มันก็เป็นแค่การโกหกเล็กน้อยเท่านั้น เพื่อใช้เป็นหนทางในการเข้าใกล้กาจ สองปีมานี้เธอก็อยู่กับกาจไม่ใช่เหรอ? แต่การแต่งงานของเธอกับกาจ ก็ไม่ได้ช่วยให้เขารักเธอเลยไม่ใช่เหรอ กาจก็ยังคงเกลียดเธอเหมือนเดิม ในใจของเขาก็ยังคงมีฉันคนเดียวไม่ใช่เหรอ?”
“ดังนั้น อย่าพูดว่าฉันแย่งกาจมาจากเธอเลย แท้จริงแล้วเธอไม่มีเสน่ห์พอต่างหาก เธอทำใจยอมรับเสียที อย่าหึงหวงอีกเลย”
อุราพูดอย่างได้ใจ ทำท่าจะลุก จู่ๆประตูก็เปิดออก จากด้านหลังเธอ
อรอุมาไม่เห็นคนที่มา ได้ยินแต่เสียงฝีเท้าที่หนักแน่น
แต่อุรานั้น เหมือนรู้อะไร กระพริบตา เหมือนโดนมือที่ไร้เงาผลักลงไปกองอยู่กับพื้น แล้วมองไปทางด้านอรอุมา พร้อมทั้งร้องห่มร้องไห้ถามขึ้นว่า “อรอุมา ฉันก็แค่ใจดีมาเยี่ยมเยียนเธอ ทำไมเธอต้องผลักฉันด้วย”
อรอุมามองอุราอย่างกับคนเห็นผี ทันใดนั้น ก็เห็นกาจเดินเข้ามาอย่างกระวนกระวาย
ตอน 3
บทที่ 3 น้ำตาที่ไร้ค้า
กาจเข้ามารีบพยุงอุราลุกขึ้นจากพื้น พลันใช้สายตาที่อาฆาตมองไปทางอรอุมาพร้อมพูดขึ้นว่า “อรอุมา ฉันเคยเตือนเธอแล้วใช่ไหมว่าห้ามทำร้ายอุราอีก！”
ใบหน้าที่เหมือนรูปปั้น เปรียบเสมือนฝีมือจากพระเจ้าที่ดูดีไร้ที่ติ แต่ก็เพราะใบหน้านี้ ณ เวลานี้ ทุกรูขุมขนแสดงออกถึงแรงอาฆาตทั้งนั้น
สำหรับอุรา กาจดูแลดั่งไข่ในหิน
สำหรับอรอุมานั้น กาจมีแต่ความเกลียดชังให้ ถึงขั้นไม่ถามหาสาเหตุว่าใครผิดถูก ก็คิดว่าอรอุมาเป็นคนผลักอุราล้ม
หัวใจ เจ็บปวดรวดร้าว อรอุมาสีหน้าซีดดวงตาแดงก่ำ ถามขึ้นว่า “กาจ ในสายตาคุณ ฉันเป็นผู้หญิงเลวมากเลยใช่ไหม？สองปีมานี้ ฉันรักคุณมากแค่ไหน คุณไม่เคยรู้สึกเลยเหรอ ทำไมคุณไม่เคยเชื่อฉันบ้างเลย”
แววตาที่แสดงออกมาของอรอุมา เต็มไปด้วยความน้อยใจ น้ำตาเอ่อล้น ผู้ชายคนไหนพบเจอก็อดที่จะสงสารไม่ได้
แต่กาจกลับทำเหมือนมองไม่เห็น ใช้คำพูดที่เย็นชาพูดกับอรอุมาว่า “อรอุมา เก็บสีหน้าที่ทำให้คนมองแล้วอยากอ้วกของเธอซะ ถึงแม้เธอจะร้องไห้จนน้ำตาออกมาเป็นสายเลือด ฉันก็ไม่เคยคิดสงสารเธอแม้เศษเสี้ยววินาที ในโลกนี้ นอกจากน้ำตาของอุราแล้ว น้ำตาของผู้หญิงคนอื่นไม่มีค่า โดยเฉพาะของเธอ ไร้ค้าที่สุด ”
หลังจากพูดออกมาอย่างเย็นชา กาจจูงมืออุราออกจากห้องผู้ป่วย
“กาจ คุณกาจ ”อรอุมาร้องเรียกกาจอย่างเสียใจ เธออยากลุกขึ้น แต่ร่างกายหนักเกินไป แทบจะขยับตัวเองไม่ได้เลย เธอได้แต่มองคนที่ตัวเองรักเดินจากไปจนพ้นสายตาตัวเอง
อรอุมาลูบท้องที่โตเหมือนลูกโป่งของเธอเบาๆ ได้แต่ปลอบตัวเอง ว่าทุกอย่างจะดีขึ้นเอง รอเธอคลอดลูกออกมา ตอนนั้น ความเป็นพ่อจะทำให้ชีวิตคู่ของเธอมีความสุขขึ้นเอง
แต่โลกแห่งความจริง มักโหดร้ายเสมอ ไม่ได้สวยงามดั่งที่เธอคิดฝันเอาไว้
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ อรอุมามีอาการปวดท้อง มดลูกบีบรัด น้ำคร่ำแตก เธอถูกส่งตัวเข้าห้องคลอด
การคลอดไม่ได้ราบรื่น ตอนที่คุณหมอทำการคลอดได้ครึ่งทางอรอุมาเกิดการเสียเลือดอย่างหนัก และตัวเด็กเองก็ถูกสายสะดือรัดคอ สถานการณ์ตึงเครียด
หน้าห้องผ่าตัด คุณหมอพูดกับกาจด้วยสีหน้าทื่เป็นกังวลว่า “ท่านกาจคะเนื่องด้วยภรรยาของคุณเป็นกรุ๊ปเลือดพิเศษ บวกกับเธอมีอาการเสียเลือดอย่างมาก ถ้าจะผ่าท้องเพื่อช่วยตัวเด็กเอาไว้นั้น อาจทำให้ภรรยาของคุณมีอันตรายถึงชีวิต ดังนั้น ท่านกาจจะช่วยแม่หรือเด็กดีคะ”
กาจยืนฟังคุณหมอพูดอย่างใจเย็น ไม่มีแม้แต่ท่าทีลังเลใจเลยแล้วพูดออกมาว่า “ช่วยตัวเด็ก”
คำถามลำบากใจที่ให้เลือกระหว่างช่วยแม่หรือเด็กในห้องคลอดนั้น ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก แต่การเลือกที่ไม่มีอาการลังเลใจเลยแม้แต่วินาทีเดียวของกาจนั้น เพิ่งเกิดขึ้นเป็นคนแรก
คุณหมออ้าปาก อยากพูดต่อ แต่ถึงที่สุดก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป โรงบาลนี้เป็นของตระกูลทรัพย์อนันต์ ในเมื่อท่านกาจเลือกที่จะช่วยเด็กไว้ เธอก็เป็นแค่หมอธรรมดาคนหนึ่ง จะมีสิทธิ์ไปพูดอะไรอีกมากมาย
คุณหมอถอนหายใจ แล้วเดินเข้าห้องผ่าตัด เวลาเดียวกัน เสียงโทรศัพท์ของกาจก็ดังขึ้น
ชื่อที่โชว์เป็นของอุรา กาจรีบกดรับโทรศัพท์ แล้วพูดว่า “ฮัลโหล อุรา”
“กาจ ช่วย... ช่วยฉันด้วย”
กาจตกใจกับเสียงที่ได้ยิน รีบถามขึ้นว่า”อุรา เธอเป็นอะไร”
ดูเหมือนโทรศัพท์จะโดนอีกคนแย่งไป เสียงที่ส่งมา คือเสียงผู้ชาย “สวัสดีครับ ท่านกาจรึเปล่าครับ คุณอุราเพิ่งโดนส่งตัวมาที่โรงพยาบาล ท้องของเธอโดนของมีคมแทงครับ อาการค่อนข้างหนัก ตอนนี้กำลังจะทำการผ่าตัดครับ”