บทที่ 96

ปริพลเสียการควบคุม

เพราะว่าไม่สามารถมีได้ ดังนั้นจึงบ้าง่ายขึ้นไปอีก

บางคนก็ถึงกับคลั่ง บางคนก็ได้สติกลับมา

.......................................................................................................................................

“อย่านะ คุณชายปริพล วันน

บทที่ 97

ระหว่างหลงทางกับการเจอเขา

ไม่พูดไม่ได้ มีโอกาสเพียงแค่0.0%ที่จะสามารถเจอกับเรื่องมหัศจรรย์

คนปกติมักจะพูดว่า นี่มันพรหมลิขิต เธอพูดนี่มันคือเวรกรรมดังนั้นพวกเราถูกลิขิตให้อยู่ด้วยกัน

....................................................................................

บทที่ 98

ระหว่างหลงทางกับการเจอเขา

ความโกรธของกสิณ

อยากจะไปช่วยเธอแต่กลับกลายเป็นว่าทำร้ายเธอ

จริงแล้วก็แค่ถูกเข้าใจผิด เธอกลับเลือกที่จะใช้การทำร้ายตัวเองมาทำร้ายเขา เพราะว่าความรู้สึกเจ็บปวดของเขาเป็นความสุขที่มากที่สุดของเธอและก็เป็นความรู้สึกที่ไม่มีทางฟื้นและไม่เลือกที่จะกอดกัน