บทที่ 89 ให้เธอแต่งตัวเป็นนางกระต่าย

เขาตัดเย็บเสื้อผ้าไว้เพื่อเธออย่างจริงใจ ในตอนกลางดึกเขาเดินอย่างเงียบเหงาไปตามทางถนน เขาเชื่อมั่นว่าเขาจะสามารถวาดอนาคตให้เธอได้

“ ฉันคือเจ้าของที่นี่ เธออยากมาทำงานที่นี่เหรอ ? ”

อันที่จริงแล้วที่นี่ไม่ได้ต้องการรับสมัครพนักงานเลย แต่ทว่าเขาโดน

บทที่ 90 เขากลับมาอีกแล้ว

ในช่วงต้นของฤดูใบไม้ผลิ ณิชาได้รับข่าวดีว่าเขากำลังจะกลับมา

ชายที่คอยเป็นกำลังใจและคอยมอบความรู้สึกอบอุ่นให้แก่เธอเขากำลังจะกลับมา จิตใจที่เศร้าหมองก็เบิกบานขึ้นมาทันที

ใกล้จะถึงปีใหม่แล้ว นั้นก็แสดงว่าปีเก่ากำลังจะหมดไป ปีนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเรื

บทที่ 91 การกระจันหน้ากับเขาอีกครั้ง

คิดว่าโดยตลอดว่าไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว เพราะว่าเคยเจ็บปวด ดังนั้นจึงอยากจะลืม

ทำไมเห็นเขามองไปที่เธอ เสียงก็เธอจะต้องสั่นด้วย ไม่ได้รู้สึกกลัวและก็ไม่ได้อยากจะหนี รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดในสายตาของเขา เหมือนดั่งไฟที่แผดเผาอยู่ในใจเธอ มันดูเจ็บปวดยิ่งกว่าควา