บทที่ 86 ยอมรับบุญคุณ

การอยู่ลำพังบนริมถนนกลางดึก ในสภาพอากาศที่หนาวเย็น นั้นจะทำให้เธอหนาวตายอยู่ข้างถนนเหมือนเด็กขายไม้ขีดไฟรึเปล่า ?

เธอไม่มีบ้าน ดังนั้นยิ่งทำให้รู้สึกโดดเดี่ยว

“ แฟน ? จริงเหรอ ? ถ้างั้นฉันจะโยนผู้ชายคนนั้นออกไปนอกอวกาศ ” ปริพลพูดอย่างโกรธเคืองที่โกหกเขา ในระยะเวล

บทที่ 87 ผู้ชายแปลก ๆ

ในขณะที่บรรยากาศเต็มไปด้วยความเดียวดาย เขาคล้ายกำลังครุ่นคิด

คงต้องใช้ใจเท่านั้นถึงจะมองเห็นสิ่งนั้นอย่างแท้จริง อันที่จริงแล้วการคิดถึงใครสักคนมันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน แต่ว่าถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังคงเลือกจะทำเป็นเมินเฉย

“ ยังหาไม่เจอเหรอ ? ” เสียงของกส

บทที่ 88 ไปทำงานที่ร้านเหล้า

ปริพลปลอมตัวเป็นคนอื่นเพื่อเอาอาหารมาให้เธอ พร้อมกับหางานให้เธออีกด้วย เขายื่นมือเข้าไปช่วยเธอ ในขณะที่เธอกำลังเจอทางตัน

นับจากนาทีนี้ไป เขาอยากจะเป็นผู้พิทักษ์ของเธอ

“ ไม่ต้องหรอก ฉันกินแค่ข้าวโพดก็พอ ” เธอเกรงใจที่จะรับของจากเขาอีก

ชายแปลกหน้าท่าทา