ตอนที่ 331 รู้ว่ากรินทร์ป่วย จึงไปหาที่อเมริกา

เขาหันไปเอ่ยถามณิชา “เธอบอกฉันได้มั้ย ตอนนี้อาการของเขาเป็นยังไงบ้าง”

เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น น้ำตาไหลอาบเเก้ม เเล้วเอ่ยพูดขึ้น “เมื่อหกเดือนที่เเล้วครั้งเเรกที่เขาเป็นลม ตอนนั้นเราไปตรวจที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าบอกไม่ได้ว่าเขาจะอยู่ได้นานเเค่ไหน เเล

ตอนที่ 332 ผู้ชายที่ล้มลงตรงหน้าเธอ

เหมือนขนนก ร่วงลงตรงหน้าเธออย่างช้าๆ

ถ้าชาติหน้ามีจริง เขาอยากอยู่ใกล้ๆ เธออีก ถึงเเม้จะไม่สมหวัง เเต่ขอได้มองดูเธออยู่ไกลๆ เเค่นี้เขาก็มีความสุขเเล้ว

“เหมือนจะไม่มีคนอยู่นะ ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นเเล้วรึเปล่า” นิมมานเคาะประตูอยู่หลายครั้งเเต่ไม่มีคนมา

ตอนที่ 333 ผู้ชายที่ล้มลงตรงหน้าเธอ

“พ่อพูดเรื่องอะไร ผมสบายดี” เขาพูดติดตลก

“ลูกอย่าโกหกพ่อเลย” เขาพูดขุดขึ้น

เขายกยิ้ม “ผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ” เขาหันไปมองณิชา “ผมก็เเค่พูดล้อเล่นกับณิชาเฉยๆ” เขาพูดยิ้มๆ

ณิชาก็มองหน้าเขาเหมือนกัน “เเค่เรื่องล้อเล่นจริงๆ หรอ คุณกล้ามองหน้าฉันเเล