บทที่ 25 จับมือของเธอเท่านั้น

*ชีวิตของเธอวิเศษมาก ชีวิตของเธอไร้หนทาง การมีชีวิตที่ดีมันง่ายมากสำหรับคนอื่นๆ แต่ทำไมเธอถึงเหนื่อยขนาดนี้

ไม่อยากให้มีปัญหาอีก แต่คนที่ไม่อยากเกี่ยวข้องก็มักจะได้ข้องเกี่ยว

ไม่มีคลาสในวันแรกของภาคเรียนใหม่ เข้าร่วมพิธีเปิดในหอประชุมใหญ่ที่เต็มไปด้วยผู้

บทที่ 26 ความรักที่ทำให้เธอรู้สึกเหนื่อย

*เมื่อการดูแลกลายเป็นภาระ ความรักกลายเป็นภาระ ก็ต้องเจ็บปวด ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือเธอก็ตาม

ณิชาถูกลากออกไปจากโรงอาหาร ภายในมีความโกลาหลเกิดขึ้นทันที กรินทร์ไม่เพียงแต่ไม่แลปริพล ยังเอาแต่สนใจคนใช้ ช่างเป็นเจ้านายที่ดีที่หาได้ยาก

“นิมมาน ไม่ใช่ว่า

บทที่ 27 เจอกับชายที่น่ารังเกียจอีกครั้ง

*อารมณ์คือวังวนแห่งความสับสน บริสุทธิ์ ไม่บริสุทธิ์ มันยุ่งเหยิงเหมือนลูกแมวที่เล่นด้ายจนพันกัน คุณไม่สามารถหาต้นสายปลายเหตุและยิ่งไม่พบวิธีแก้ปมมันออกได้ ทางเดียวที่จะแยกพวกเขาออกจากกัน ก็คือต้องใช้มีดตัดมันออกจนยับเยินเท่านั้น

ณิชาวิ่งออกมาไกลมากด