บทที่ 167

บทที่167 ไปที่บาร์ริมชายหาด

บางเรื่องราว ถึงรู้ว่ามันผิดแต่ก็ต้องยืนหยัด

บางคน ถึงรู้ว่ามันเป็นความรักแต่ก็ต้องยอมแพ้

บางครั้ง ถึงรู้ว่ามันไม่มีทางแต่กลับยังเดินหน้าต่อไปเพราะมันเคยชินแล้ว

“ใช่ค่ะ ฉันกับรุ่นน้องมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน” ผลิตาเอาผ้าขนหนูและน้ำมาจากมือ

บทที่ 168

บทที่168 กสิณมากับสาวสวย

ความโศกเศร้าถูกแทนที่ด้วยความสุข ร้องไห้แทนการยิ้ม

ไม่สามารถสัมผัส ดังนั้นจึงต้องซ่อน มันเป็นเพียงรอยยิ้มจากคิ้วและมุมปาก กำลังเบ่งบานในทางที่น่าเศร้า

บดหัวใจให้ละเอียด ยิ้มให้เต็มที่เหมือนไม่เจ็บปวดแต่มันก็เจ็บจริงๆ

ณิชารู้สึกว่ามีสายตาจ้องมอ

บทที่ 169

บทที่169 ณิชาอาหารเป็นพิษ

ในช่วงเวลานี้กระเพาะของณิชาค่อนข้างเจ็บปวด มันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างกลิ้งอยู่ในท้อง

“โอ๊ย” อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงออกมา ความเจ็บปวดค่อยๆลงลึกช้าๆ เธอจับแขนของกรินทร์อย่างทนความเจ็บปวดไม่ไหว

“เธอเป็นอะไร” กรินทร์หันมาหาเธอ พบว่าสีหน้าท่าทางของเธอทั้ง