บทที่155 เจอกันบนเครื่องบิน แต่ละคนมีความคิดของตัวเอง

สิ่งที่น่าเสียใจที่สุดในชีวิตคนคือการยอมแพ้ในสิ่งที่ไม่ควรยอมแพ้ ยืนยันในสิ่งที่ไม่ควรยืนยัน

จับทรายไว้ในมือ แต่กลับกลายเป็นนาฬิกาทราย การรู้ว่าการเปิดใจคืออิสรภาพของจิตใจ แต่เพราะความกลัวและความยึดมั่นของความตาย

“ณิชา คุณหิวไหม ฉั

บทที่156 บ้านพักส่วนตัวริมทะเล

เธอค่อยๆเรียนรู้ ว่าโลกนี้มีขนาดที่ใหญ่มาก ก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นเหมือนกบที่อยู่ก้นบ่อน้ำ

ความงามของเกาะจันทร์ครึ่งเสี้ยวพาให้เธอรู้สึกมึนเมา ทำให้หัวใจของเธอที่มีความตึงเครียดและกังวลเล็กน้อยค่อยๆผ่อนคลายลง แต่ดินแดนที่สวยงามยิ่งซ่อนวิกฤตมากขึ้นเหมือนกับการเปิ

บทที่157 กสิณปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง

บางคำพูด บางเรื่องราว เพราะไม่สามารถพูดได้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมถึงเจ็บปวด

เธออยากแบกเรื่องราวทุกอย่างไว้กับตัวเองเพียงคนเดียว

ณิชาหันกลับไป เห็นกสิณยืนอยู่ข้างหลัง ชั่ววินาทีหนึ่งที่คิดว่าเขาไม่ใช่ความจริง คนที่อยู่ในห้วงความคิดมาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า น